Very Short (hahaha) Netiquette… (my own version)

Το παρακάτω είναι αυτούσιο ένα post που είχα κάνει σε μοτοσυκλετιστικό forum πριν δυο χρόνια. Σκέφτηκα αρχικά να το αλλάξω ώστε να γίνει πιο generic, αλλά τελικά (εκτός του ότι βαρέθηκα και δεν έχω χρόνο), είναι πιο ωραίο να μείνει ως έχει, μια και το νόημα έτσι κι αλλιώς βγαίνει.
(και έτσι θα μου θυμίζει και πάντα ότι το έγραφα πριν από διακοπές Πάσχα σε μια λίγο πιο καλή από τη σημερινή εποχή)

Στο Internet θα βρείτε πολλές εκδόσεις, πλήρεις ή όχι.

Εγώ θέλω να γράψω 2-3 πραγματάκια που συναντώ κάθε μέρα και να πω την αλήθεια τα θεωρώ βασικά για κάποιον που θέλει να “ζει” λίγο και μέσα στις κοινωνίες του Διαδικτύου.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: Ασχολούμαι με υπολογιστές από 9 χρονών, πράγμα καθόλου σπάνιο σήμερα, αλλά πολύ σπάνιο (και πολύ διαφορετικοί αλλά και λιγότεροι οι υπολογιστές) πριν 26 χρόνια. Εννοείται ότι ήμουν “εκεί” όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα modem “ευρέους κατανάλωσης” στην Ελλάδα (δηλ. όταν άρχισαν να χάνονται τα 1200 και άρχισαν να πέφτουν οι τιμές και να έχουμε 2400MNP5 και μετά 9600, 14400, 28800 klp.), όπως και ήμουν εκεί όταν πρωτοεμφανίστηκε το Internet σε beta δοκιμές σε εκπαιδευτικά ιδρύματα και μετά 1-2 πρώην BBS νυν παρόχους (αυτό που τέσπα λέγαμε Internet, όπου ήταν μια unix κονσόλα όπου θεωρούσαμε κατόρθωμα να βάλεις με text based ftp να σηκώνεται… και περιμέναμε με τις ώρες, μια “τσόντα” εικόνα των 50Kb με ελάχιστα ή καθόλου χρώματα – ήμουν και νέο παιδί τι περιμένατε). Από τότε υπήρξα μέλος, ιδρυτής, διαχειριστής φανερός και κρυφός, σε αναρίθμητα fora (και που παρόλα αυτά πολλοί θα παρατηρήσατε ότι δεν μου έβαλαν μυαλό). Όλο αυτό το μπλα μπλα για να δεχτείτε ότι αυτά που γράφω παρακάτω πραγματικά είναι έτσι και δεν ενοχλούν 1-2 περίεργους, αλλά μεγάλο ποσοστό των “συν-φορουμητών” μας όταν γίνονται (ή δεν γίνονται).

Λοιπόν επί του θέματος.

1) Κλασικό. ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΦΩΝΑΖΩ. Όχι δεν είναι δικαιολογία ότι μόλις πριν μπεις ήσουν μέσα σε DOS λογιστικό πρόγραμμα (κλασικά λογιστές και caps πάνε παρέα). Άρα δεν γράφουμε ολόκληρα post “φωνάζοντας” αλλά και όταν φωνάζουμε, το κάνουμε όταν πρέπει και χωρίς κατάχρηση γιατί ακόμα και όταν θέλουμε να φωνάξουμε, αν το παρακάνουμε θα ενοχλήσει.

2) Η υπερβολή στα smillies εκτός από κιτς δεν λέει και πολλά για τον συγγραφέα – καλή χρήση τους είναι φυσικά πραγματική ένδειξη συναισθήματος ή εικονοποίηση της αντίδρασης που είχατε όταν διαβάσατε κάτι.

3) Δεν κάνουμε quote ένα τεράστιο post, μόνο και μόνο για να πουμε “ααα ναι συμφωνώ και εγώ” ή “χαχαχα τι αστείο” ή “δεν κατάλαβα τι γράφεις” κ.α. τέτοια. Είναι εκνευριστικότατο να σκρολάρεις ένα σωρό σελίδες (μην ξεχνάτε ήρθαν στη μόδα και τα mini laptops με γελοίες αναλύσεις αλλά και τα PDA) που ΗΔΗ έχεις διαβάσει μόνο και μόνο επειδή κάποιος δεν ήξερε ότι ΟΤΑΝ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΕ ΕΝΑ THREAD εννοείται ότι απαντά είτε στον από πάνω του, είτε στο OP (opening/original post) άρα δεν χρειάζεται να το κάνει quote.

4) Σε συνέχεια του παραπάνω, όταν δε πρέπει να κάνεις quote σβήνεις μέσα από τους ωραίους wysiwyg editors που έχουν τα σημερινά forum software ότι περιττό και κρατάς μόνο ότι πράγματι θες να παραθέσεις ως απόσπασμα. Αν θες να απευθυνθείς σε ολόκληρο post, μπορείς είτε να αναφερθείς στον αριθμό του (έχουν όλα), είτε στο συγγραφέα, είτε να κάνεις quote κανονικά αλλά να αντικαταστήσεις όλο το κείμενο με τρεις τελείες like this:

Απόσπασμα:
Αρχική Δημοσίευση από nls

5) Υπερβολή σε bold, χρώματα και άλλα τέτοια καθώς και τεράστια text, επίσης δεν αντιμετωπίζεται με συμπάθεια.

6) Παλιότερα γινόταν enforce (μια και υπήρχαν πρακτικοί λόγοι χωρητικότητας των databases πράγμα που έχει μειωθεί πολύ αλλά και download bandwidth), αλλά και σήμερα που είναι πιο ελεύθερα τα πράγματα, η υπογραφή μας πρέπει να είναι διακριτική. Δεν μπορεί να είναι ολόκληρο κείμενο με bold μεγάλα γράμματα, ούτε 5 photos από την τελευταία μας εκδρομή. Για να μην πω και πόσο αστείο φαντάζει post μιας γραμμής και από κάτω υπογραφή 8 γραμμών – ή πως δείχνει αυτή η 8 γραμμών υπογραφή όταν έχουμε κάνει 5 post στην ίδια σελίδα!

7) Κάποτε το μέρος του ASCII που πέρναγε με ασφάλεια μεταξύ διαφορετικών μηχανών, ήταν 7 bits μόνο, άρα ήταν λογικό να γράφουμε κεφαλαία (βλέπε #1) και φυσικά να μην γράφουμε Ελληνικά (ακόμα και όταν υπήρχαν, που δεν ήταν αυτονόητο). ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ σπανίως κάποιος δεν μπορεί να γράψει στη γλώσσα του. Πχ. η γλώσσα αυτού του forum είναι Ελληνική και άρα περιμένεις να διαβάσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ και όχι να σου βγουν τα μάτια με greeklish. Φυσικά εξαιρέσεις υπάρχουν (πχ. στο Internet PC στο lobby του ξενοδοχείου που ήμουν στο Amsterdam πριν 10 μέρες), αλλά είναι ακριβώς αυτό: εξαιρέσεις.

8) Σε συνέχεια του παραπάνω. Ξέρω ότι πολλοί το κάνουν λόγω ανορθογραφίας. Πρώτα απ’ όλα κανείς δεν θα μας φάει αν κάνουμε 1-2 λάθη ή λάθος το -ε με το -αι (πράγμα που νομίζω χρειάζεται δικό του post γιατί το βλέπω ΣΥΝΕΧΩΣ λάθος ακόμα και σε τυπωμένα κείμενα και πινακίδες και είναι τόσο απλό να ξεχωρίσει κανείς πότε μπαίνει -ε και πότε -αι). Οι περισσότεροι από εμάς δεν ήμαστε φιλόλογοι και πιστεύω ότι και οι περισσότεροι δεν τα πηγαίναμε καν πολύ καλά στο σχολείο σε αυτά. ΟΜΩΣ τη σήμερον ημέρα, υπάρχουν πολλοί τρόποι να γράφει κανείς με Ελληνική διόρθωση στον browser του (και μιλώντας για browser εννοείται προτείνω Firefox). Δοκιμάστε το και θα είμαστε όλοι καλύτερα. Δεν είναι θέμα ρατσισμού ή κόμπλας “εμάς των σωστών” (τρομάρα μας) είναι θέμα το πόσο ευανάγνωστο είναι αυτό που γράφουμε και αν τελικά ΘΕΛΟΥΜΕ να το διαβάσει ο άλλος (γΙατΗ αΜά δε μς νιαζοι τώτενες n0 probL3m0) και όχι να του βγουν τα μάτια.

9) Το “bumping” είναι κακό πράγμα (ΣΥΝΗΘΩΣ – όχι πάντα). Δηλ. γράφουμε κάτι αλλά επειδή κανείς δεν απάντησε, ξαναλέμε το ίδιο και το ίδιο (ή γράφουμε για να “ξαναξυπνήσει” δικό μας thread αλλά χωρίς να λέμε στην πραγματικότητα τίποτα νέο). Συνήθως αντιμετωπίζεται εχθρικά (μέχρι και με ban σε κάποια fora).

10) Τον άλλον (συνήθως) δεν τον ξέρεις. Ξέρεις μόνο μια “εικονική” του πλευρά μέσα από μια οθόνη. Αυτό σημαίνει πολλά:
α) Δεν μπορεί να του μιλάς σαν να είστε κολλητοί (εκτός αν σου έχει σαφώς δώσει το δικαίωμα).
β) Δεν τον προσβάλεις προσωπικά – μάλιστα εδώ γίνεται ένα κλασσικό (ειδικά στην Ελλάδα) να συγχέουμε μια αόριστη προσβολή με μια προσωπική. Οι δυο τους απέχουν χιλιόμετρα. Όταν κάποιος σου βρίσει την 1200GS ή την ΑΕΚ, ΔΕΝ βρίζει εσένα και άρα αντίστοιχα δεν μπορεί να λάβει ως απάντηση για το πόσο μα(μ)άκας είναι.
γ) Δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβαίνει στη ζωή του. Ο άλλος μπορεί να είναι σκατά επειδή πέθανε η μανά του, δεν σημαίνει λοιπόν ότι πρέπει να χαρεί επειδή εσύ έβαλες νέα εξάτμιση (γελοίο παράδειγμα αλλά απλά παράδειγμα).
δ) Δεν ξέρεις την ηλικία του ή και αν την ξέρεις “ξεχνιέται” εύκολα. Face 2 face ένας 14χρονος (τουλάχιστον ενός νορμάλ επιπέδου) δεν θα μίλαγε σε έναν 60χρονο σαν να είναι συμμαθητής του στην πίσω αυλή του σχολείου που κάνει κρυφά τσιγάρο. Έτσι θα έπρεπε και μέσα στο forum.
…Ξαναγυρνώντας στο “κεντρικό” #10, ακόμα και αν ΞΕΡΟΥΜΕ τον άλλον, σε επίπεδο “που σε ρε μα(μ)άκα”, “εδώ ρε μα(μ)άκα βρίσκομαι”, “α τι κάνει ο άλλος ο μα(μ)άκας ο Μπάμπης;” κλπ. δεν σημαίνει ότι οι άλλοι θέλουν να το διαβάζουν. Κρατήστε το μεταξύ σας prive και δημοσίως κρατήστε ένα επίπεδο που δεν θα ενοχλούσε και εσάς αν το έκαναν άλλοι μεταξύ τους.

11) Σε συνέχεια ουσιαστικά του #10, δεν είμαστε έτοιμοι για παρεξήγηση. Είπαμε δεν ξέρουμε πάντα πως μιλάει ο άλλος και πως εννοεί κάτι που είπε ο άλλος. Μπορεί να έχει προσωπικό πρόβλημα και ακόμα και αν το κρατάει μέσα του, να του βγαίνει ελαφρώς κάπως. Μπορεί να μην ξέρει να “μιλήσει” (= γράψει) έτσι ώστε να περάσει σωστά αυτό που θέλει (αυτό btw το παθαίνω συχνά). Μπορεί αυτά που γράφει “με ήχο” να ήταν τελείως διαφορετικά και να φαίνονται τελείως αλλιώς σε κείμενο. Δεν είμαστε με το π… εεε… σπαθί έξω συνεχώς.

12) Και πάλι σε συνέχεια του #10. Αν παρεξηγηθούμε τελικά ή παρεξηγήσουμε, υπάρχουν οδοί για να αντιδράσουμε σωστά. Υπάρχουν τα PM που πολύ συχνά λύνουν παρεξηγήσεις (αλλά και γιατί ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ το πρόβλημα σας), υπάρχουν τα reports προς τους moderators κλπ. Ο λάθος τρόπος είναι να αρχίσουμε τις τσαντίλες και ΕΙΔΙΚΑ τις αντεγκλίσεις. Πράγμα που μπορεί να γυρίσει και μπούμερανγκ. Πολλοί νομίζουν ότι η οθόνη και το πληκτρολόγιο τους δίνει ανωνυμία και δεν είναι και ψέμα πια πολλές φορές (αντίθετα παλιότερα στις BBS, ήσουν ο τάδε συνδρομητής από το τάδε τηλέφωνο, δεν ήταν τίποτα κρυφό). Αν τελικά καταφέρεις και αρχίσεις τα γαυγίσματα και να παραμείνεις κριμένος πίσω από την οθόνη σου, αυτό δεν σε κάνει και το πιο σοβαρό άτομο στα μάτια των υπολοίπων. Να το κάνω χειρότερο; Αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και παρεξηγηθείς με έναν τρελό που θα έρθει δήθεν στην καλή χαρά στην επόμενη συγκέντρωση και τελικά φροντίσει να φύγεις με μερικά δόντια λιγότερα τι γίνεται; Και δεν σε νοιάζει αν μετά τον μαζέψουν οι άλλοι ή η αστυνομία, σε νοιάζει τι θα έχεις πάθει μέχρι τότε. Επίσης εσύ μπορεί να έκανες 2 χρόνια taekwon-do αλλά ο άλλος μπορεί να έχει τρια πρωταθλήματα στα κιλά του (που να είναι και τα 80+). Ή εσύ μπορεί να ήσουν κομάντο, αλλά ο άλλος μπορεί να είναι μόνιμος εκπαιδευτής στη ΜΥΚ. Ή μπορεί εσύ να είσαι μάγκας και ο άλλος να είναι τρελός… – και για πρακτικούς λόγους λοιπόν, ΗΡΕΜΙΑ.

13) Για να ηρεμίσουμε πάλι. Όταν παραθέτουμε κάτι που μάθαμε κάπου επώνυμα/δημοσιευμένα (όχι “μου το είπε η θεία μου”), είναι ΠΑΝΤΑ σωστό να αναφέρουμε την πηγή μας. Αυτό δεν είναι για ένα ανέκδοτο που είπε χτες ο χοντρός στο Θέμο, αλλά είναι βασικότατο για το νέο μοτέρ που δουλεύει με πίτουρα και παραθέτουμε ολόκληρο άρθρο χωρίς να λέμε που το βρήκαμε (εκτός αν ήταν η Σούπερ Κατερίνα και ντρεπόμαστε να το πούμε). Τέσπα, τελείως not cool η μη παράθεση πηγής.

14) Δεν διπλο/τριπλο/κλπ.-ποστάρουμε σε ένα forum για το ίδιο θέμα. Μια φορά σε ΕΝΑ μέρος αρκεί. Αν νομίζουμε ότι κάτι ταιριάζει και αλλού, το πολύ πολύ (με το ζόρι) να φτιάξουμε ένα post με link στο αρχικό μας. Όχι δυο παράλληλα thread.

15) Βάζουμε ΣΑΦΕΙΣ τίτλους στα post μας και φυσικά δεν χρειάζεται να το πω, αλλά θα το πω, φροντίζουμε να είναι και στο σωστό μέρος. Πολλοί από εμάς, διαβάζουμε μόνο ότι μας ενδιαφέρει και δεν σαρώνουμε ότι έχει γραφτεί. Όλοι έχουμε και πραγματικές ζωές (ΝΑΙ ΕΧΟΥΜΕ για να απαντήσω και σε εκείνον που αναρωτιόταν αν είμαι άνεργος, τον οποίο και παραπέμπω στο #10 παραπάνω). Είναι και εκνευριστικό για μένα να διαβάσω ένα post με τίτλο “να σας πω” και μέσα να λέει “ήπια δυο ολόκληρα μπουκάλια νερό σήμερα!”, αλλά σίγουρα αναποτελεσματικό και για εσάς να καίγεστε για το πόσο πήραν οι “συν-φορουμήτες” σας την εξάτμιση τους γιατί σας παρουσιαστήκε ένας πωλητής και θέλει απάντηση σε 30 λεπτά και εσείς να γράψετε ένα post με τίτλο “πώληση εξάτμισης” (άρα δεν θα μπει κανείς που έχει ήδη αγοράσει και ζητάτε την εμπειρία του) ή “βιάζεται!” (όπου ο τάδε παντογνώστης γύρω από εξατμίσεις, δεν θα μάθει ποτέ ότι θες να μάθεις τιμή για εξάτμιση αν δεν μπει να διαβάσει μέσα στο κείμενο, που δεν θα μπει και άρα εσύ θα έχεις χάσει) ή ακόμα και “πληροφορία για τιμή εξάτμισης” αλλά στο… “άλλες εταιρίες” (γιατί η εξάτμιση είναι Akra ). Καλά με το τελευταίο μπορεί και να μην πάθετε τελικά ζημιά μια και πολλοί πατάνε το “νέες δημοσιεύσεις”, αλλά όποιοι δεν το πατάνε και απλά δεν ενδιαφέρονται για “άλλες εταιρίες”, απλά δεν θα σας διαβάσουν και εσείς μάλλον θα χάσετε.

16) Σε αντίθεση με το παρόν post, φροντίζουμε να είμαστε περιεκτικοί, ουσιώδεις και σύντομοι. Επίσης περιγραφικοί και σαφείς. Όλα αυτά πρώτα για εμάς είναι (δεν θα γράφαμε αν δεν θέλαμε να μας διαβάσουν).

Αυτά μου έρχονται προς το παρόν. Ελπίζω σε κάποιους να έμαθαν κάτι και στους υπόλοιπους να θύμισαν. Ελπίζω επίσης να συμπληρώσετε αν έχετε κάτι παραπάνω να πείτε. Αμφιβάλλω ότι πολύ φτάσατε εδώ κάτω , αλλά αν φτάσατε, με την ευκαιρία ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, μια και φεύγω αύριο για νησί μέχρι την άλλη Τρίτη. Τυχεροί, την γλιτώσατε από μένα για 6 μέρες!

Το ευχαριστώ της Microsoft…

Σήμερα ο Microsoft Small Business Server 7 Preview (που τελικά ονομάστηκε 2011) αποφάσισε να μου πει ότι ΛΗΓΕΙ ΣΕ 3 μέρες!!!

(ακολουθεί ελαφρώς τεχνικό άρθρο – προσπεράστε)

Ήξερα ότι θέλω να περάσω σε RTM SBS2011 κάποια στιγμή αλλά στο δικό μου χρόνο! Όχι ξαφνικά επειδή της έκατσε της Microsoft! Μας ευχαρίστησαν για τις δοκιμές του beta, αλλά το ευχαριστώ ήταν αυτό. Η ξαφνική λήξη και ΚΑΝΕΝΑ σενάριο “in place upgrade”. Ρε ΟΥΡΤ!

Έλα που η “δοκιμή” είναι πάνω στον σπιτικό μου server με τους ΔΩΔΕΚΑ δίσκους. Τι θα κάνω το domain και τον exchange μου; (καλή χώνεψη ε;…)

Το ΛΙΓΟΤΕΡΟ που πρέπει να κρατήσω, είναι ΟΛΟ το Exchange setup και τα mailbox κάπως. ΠΙΚΡΑ!

Μάλλον θα επιστρατεύσω τα μεγάλα μέσα: Θα πάω Κυριακάτικα στη δουλειά κουβαλώντας το server (με το αυτοκίνητο όχι όπως πάω καθημερινά με τη μηχανή), θα τον συνδέσω με το blade center μας, θα φροντίσω ο router της δουλειάς να ξεχάσει το VPN μου (γιατί θα ψάχνει την IP του server μου στην άλλη μεριά της πόλης), να routάρει και αυτό το δίκτυο πάνω στο υπάρχον και αφού βεβαιωθώ ότι βλέπονται, θα πρέπει να χρησιμοποιήσω το System Center Virtual Machine Manager (πάλι η Microsoft θα δώσει τη λύση) θα κάνω το server “P2V” (δηλαδή physical to virtual migration) – αφού αποσυνδέσω τους έντεκα άλλους δίσκους, δεν θέλουμε να μεταφερθούν πουθενά- και έτσι θα απελευθερώσω το μηχάνημα μου ώστε να δεχτεί νέα εγκατάσταση.

Εκεί ΕΛΠΙΖΩ ότι υποστηρίζεται migration (όπως υποστηρίζεται από SBS2008) και αν γίνει αυτό, στο τέλος θα έχω πάνω στο ίδιο μηχάνημα έναν νέο SBS. Αν δεν υποστηρίζεται, θα έχω υποστεί μια άδικη ταλαιπωρία και θα πρέπει να τρέξω και πίσω να σώσω ότι μπορώ.

Για να δούμε…

Το “πέναλτι”…

Όπως το είδα μέχρι και την τελευταία φορά (με τις λίγες γνώσεις μου – διαιτητής μπάσκετ είχα κάνει σεμινάρια, όχι ποδοσφαίρου) ο Αβράαμ τρέχει να προλάβει την χαμένη φάση, σπρώχνει με ΏΜΟ τον Σισσέ (το λεγόμενο τζαρτζάρισμα – που ΔΕΝ είναι φάουλ), τον προσπερνά (ο Σισσέ δεν έχει πέσει από το σπρώξιμο), έχει την μπάλα ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΠΟΔΙΑ (ξαναλέω: ο Αβράαμ), ο Σισσέ δεν έχει πια την λεγόμενη “κατοχή” (άρα δεν τίθεται θέμα πέναλτι ΗΔΗ από αυτό και μόνο, εκτός αν μιλάμε για κάτι αντιαθλητικό), είναι ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ πόδια του Αβράαμ μπροστά από τον Σισσέ (και ξαναλέω μπροστά από τα πόδια ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ η μπάλα) και ο Σισσέ… πέφτει.
Σόρρυ αυτό δεν είναι πέναλτι. (επίσης δεν θα είναι απάντηση το να μου πει κάποιος αν έχει πάρει ο γαύρος τέτοια πέναλτι στο παρελθόν… το θεωρώ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΟ, όπως το ίδιο το θεωρώ να έχει πάρει τέτοια και ο βάζελος με άλλες ομάδες… το ξέρουμε όλοι μας – το θέμα δεν είναι εκεί όμως, το θέμα παραμένει, αυτό που είδα δεν είναι πέναλτι)
Όπως επισήμανε φίλος, ΑΝ είναι πέναλτι, είναι σωστά κόκκινη (δεν υπάρχει πια το “τελευταίος παίκτης” αλλά το “προφανής θέση για γκολ”), όμως αν δεν είναι, τότε είναι κίτρινη στον Σισσέ… και αν είναι έτσι όπως το βλέπω εγώ (ΧΩΡΙΣ γιαλιά), τότε μιλάμε για αλλοίωση ναι.
Για το αν ήταν οφ-σάιντ δεν έχω γνώμη, ψέματα θα πω. Δεν έχω χάρακες και όταν φτάνουμε να μιλάμε για χάρακες, έχουμε ήδη χάσει το παιχνίδι… μιλώντας βέβαια σαν γαύρος να πω όμως κάτι και για την πιθανότητα οφ-σάιντ: Όταν “ίσως είναι” τότε δεν το αφήνεις. Παγκοσμίως τέτοια πράγματα είναι υπέρ του αμυνόμενου. Πάντα είναι σοβαρότερο να αφήσεις ένα γκολ που δεν έπρεπε να μετρήσει από το κόψεις ένα γκολ που έπρεπε να μετρήσει. Είναι από τους άγραφους νόμους.
Όμως “επίσημα” για το οφ-σάιντ δεν παίρνω θέση. Για το “πέναλτι” παίρνω.

NAS or Something Like That, Version 3.5…

Τελικά με πολλά ζόρια κατάφερα να στήσω υπολογιστή!

Το motherboard αλλάχτηκε και μάλιστα το επόμενο ήταν ελαφρώς καλύτερο. Το hardware φυσικά θέλησε να με ταλαιπωρήσει πάλι, αφού το μηχάνημα είχε δυο θέματα…
Σε αυτό δούλευε το BIOS αλλά άρχισε να μου σβήνει στα καλά καθούμενα και δεν άναβε πριν ανοιγοκλείσω την τροφοδοσία ολόκληρη! Πρώτες φορές όταν έμπαινε κάτι στο USB, μετά λίγο μετά το ξεκίνημα του setup… “Αμάν πάλι για motherboard πάμε” σκέφτηκα. “Δεν κάνω κάνα hardware test;” Ξεκίνησα από την RAM… μπαμ power off. “Μήπως είναι σειρά της RAM;” Ανοίγω να βγάλω καμία, τι να δω… εκεί που είναι χωμένη (μιλάμε για 12 δίσκους με τα SATA/IDE τους και τις τροφοδοσίες τους) δεν γινόταν τίποτα. Ίσα χώνω ένα… δάχτυλο (αχεμ), κουνάω λίγο τα DIMM. Όποιος θέλει το πιστεύει… αυτό αρκούσε!
Μετά από αυτό δεν τελειώσαμε. Αφού έστησα το λειτουργικό, ενώ το BIOS έβλεπε ΟΛΟΥΣ τους δίσκους, το λειτουργικό έβλεπε… τέσσερεις (!) λιγότερους. Τους δυο IDE και τους SATA2 που είχα πάνω στην PCIe κάρτα (την PCI με τα δυο SATA2 την έχω άδεια για spare αφού το νέο motherboard έχει 6 SATA2 ports αντί 4 του παλιού). Θα έλεγε κανείς ότι είναι θέμα driver, ότι δεν την είδε. Έλα όμως που ήταν ΑΚΡΙΒΩΣ ίδιο chip με το on-board, το οποίο δούλευε μια χαρά! Άρχισα και σκεφτόμουν μήπως ακριβώς αυτό είναι το θέμα και έχουμε conflict. Μετά μου έκοψε. Παρατήρησα ότι στο hardware tree είχε μόνο microsoft drivers για τους controllers… Δοκίμασα λοιπόν και σήκωσα και τους intel και τους JMicron (οι δεύτεροι είναι για το controller τον δεύτερο του motherboard και για την PCIe). Αρχίζω με τους intel, ενθαρυντικά τα πράγματα, πράγματι αντικατέστησε, αφαίρεσε και ξαναπρόσθεσε τους δίσκους και όλα αυτά χωρίς καν reboot. Βάζω το JMicron driver… ΧΑ! Αυτό ήταν… αντικατέστησε και εκεί τους controller drivers (και τους δυο), ζήτησε όμως restart αλλά εγώ είχα ήδη καλμάρει: Είχε δει ήδη τους δίσκους!

Αφού και το hardware ξανα-ματα-ξανάκανε τα τερτίπια του, είχα πια το OS να παλέψω. Εκεί βρισκόμαστε και τώρα. Έγινε ένα βασικό στήσιμο (που σήμαινε και αλλαγές σε DNS του host μου κλπ. αλλά τα βασικά εκκρεμούν:

* Configuration του Exchange. Θέλω να μαζέψει (POP3) όλα μου τα email καθώς και του domain μου (ilogic.gr) και επιτέλους να τα βλέπω ενοποιημένα όλα από παντού (Outlook Web Access).

* FlexRAID και FlexRAID-View. Εκεί θα έχει ζόρι (το θέμα με τους signed drivers δεν έχει ξεπεραστεί).

* Πριν γίνουν αυτά, έχει ξεκινήσει η μετακίνηση των data μεταξύ των data disks. Το WHS σε αφήνει με ΚΑΤΑΚΕΡΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ φακέλους (πχ. ένας φάκελος μπορεί να είναι σκόρπιος σε 9-10 δίσκους!) και τώρα σιγά σιγά τους συγκεντρώνω για πολλούς λόγους:
(1) Οικονομίας. Αν θέλω να δω τα disk images γιατί να γίνονται spin 5 δίσκοι;
(2) Πρακτικούς. Ξέρω που είναι τι. Αλλά (φτου μακριά από μας) και αν χαλάσει κάτι, ξέρω τι χάνω.
(3) Να διευκολύνω το View (αν πούμε ότι θα δουλέψει) γιατί υποψιάζομαι ότι θα τα έπαιζε με τόσα merges.

Εκεί  βρισκόμαστε τώρα. Η διαδικασία είναι επίπονη μια και μιλάμε για 9 data disks. Τι απέγιναν τα 12;
* Ο ένας IDE 320GB έγινε σύστημα. Τον έσπασα μάλιστα σε δυο partition μια και το λειτουργικό είναι “preview” και κάποια στιγμή θα ξαναστηθεί, ώστε κάποια πράγματα να παραμείνουν στο 2ο partition.
* Άλλος ένας IDE 320GB έγινε bare-metal backup του από πάνω. Πρώτη φορά το ξεκινάω αυτό μια και το λειτουργικό είναι τώρα πιο πολύπλοκο και πιο πολύ βασισμένος σε αυτό (Exchange κλπ.). Το backup το προτίμησα από το RAID1 για πολλούς λόγους (και μεγάλη συζήτηση) – και πρακτικούς πάντως.
* Ο ένας 1TB δίσκος πήρε τη θέση του ως parity (άσχετα αν ακόμα δεν χρησιμοποιήθηκε για το σκοπό).
…Οπότε ήδη έγινε δουλειά να καθαριστούν από data αυτοί οι τρεις δίσκοι και τώρα γίνεται το ξεκαθάρισμα των άλλων εννέα.

Καλή συνέχεια.

Δυο Έργα Σεξ – Γαλλικό – Αμερικάνικο

…έτσι έλεγαν τουλάχιστον παλιότερα απ’ έξω τα “καλά τα σινεμά” στις περιοχές γύρω από την Ομόνοια, αυτό τράβηξα και εγώ σήμερα.

Με την τεχνολογία φυσικά… και φυσικά επιβεβαιώθηκε ο σχεδόν απόλυτος νόμος που λέει ότι ΠΟΤΕ κάτι δεν θα το ευχαριστηθώ με την πρώτη. Νομίζω δεν θυμάμαι πράγματι σχεδόν ποτέ να συμβαίνει.

Όποιος διάβαζε το προηγούμενο άρθρο, θα είδε ότι ψηνόμουν για νέο motherboard και μνήμη 8GB ώστε να σηκώσει ένα SBS7 για να κατοικήσει εκεί ο σπιτικός μου server.
Δεν άντεξα λοιπόν και πήγα να πάρω. Πήγα από το stock house του Πλαισίου. Εκεί κατάφερα το εξής:

1) Να μη βρω τις RAM που ήθελα αλλά να πάρω τέσσερα DIMMs σε τιμή μόλις 10 ευρώ (ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ) διαφορά από καινούρια. Βέβαια ήταν καλύτερη μάρκα αλλά μόνο αυτό.

2) Να μη βρω το motherboard που ήθελα, να πάρω ένα που ήταν “περίπου” όπως το ήθελα, FoxConn επισκευασμένο… που είναι και ο πρωταγωνιστής μας. Τελικά μάλιστα σε τιμή που βρίσκω και καινούριο!!!

Ξηλώνω με πολύ ζόρι το υπάρχον motherboard από το μηχάνημα (μην ξεχνάμε μιλάμε για 8 δίσκους SATA και 4 IDE, όλα με τις τροφοδοσίες τους κλπ.). Βάζω με ακόμα περισσότερο ζόρι το “νέο” motherboard (το οποίο είναι και full ATX αντίθετα με το προηγούμενο)… Με κόπο τα βάζω όλα στη θέση τους, βάζω καλώδια από πίσω, ανάβω…

Άναψε, είδε 8GB RAM (φφφφφιου ευτυχώς), είδε 12 δίσκους (φφφφιου ευτυχώς) και μάλιστα με εντυπωσίασε και έβαλε στην ενιαία λίστα του BIOS ΚΑΙ τους 12 (δηλαδή και τους 4 που είναι σε PCIe controller και όχι στο motherboard)… φυσικά μου έγραψε ότι τα BIOS settings είναι invalid, οπότε μπήκα στην κλασική διαδικασία να κάτσω να το ρυθμίσω. Έτσι και έγινε. Boot λοιπόν (έλεγα να κάνω από το USB DVD-ROM) να δούμε τι θα κάνουμε…

Πριτς! Invalid BIOS settings πάλι! Μην τα πολυλογώ, δοκίμασα CLR-CMOS, δοκίμασα να bootάρω από USB floppy, από USB boot CD, μπας και flashάρω νεότερο BIOS και ξελασκάρει, αλλά που τέτοια τύχη. Τα USB (και το CD και το floppy) προφανώς τα ανίχνευε ως σκληρούς δίσκους και έψαχνε NTLDR, φυσικά δεν μπορούσα να πω στο BIOS ότι ΔΕΝ είναι γιατί ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα (δεν κρατάει τις ρυθμίσεις που του βάζω) και τελικά… ΤΖΙΦΟΣ! Ξύλωμα πάλι (φυσικά δεν θα υποστώ την ταλαιπωρία να βάλω το παλιό) και πάω αύριο στο Πλαίσιο να δω πως θα αντιμετωπιστεί το θέμα μου (τα μτχ έχουν εγγύηση 6 μηνών) – το θέμα το περιπλέκει επιπλέον ότι τιμολογήθηκα για ένα motherboard P43A, αλλά μέσα ήταν ένα P45A (τυχερός ε; ΟΥΡΤ! – υπόψη τα δυο chipset έχουν ΜΙΑ μικρή διαφορά η οποία μου είναι και άχρηστη). Να δω αν αυτό θα δημιουργήσει καμιά περίεργη κωμωδία αύριο.

Με τις υγείες μου.

NAS or Something Like That, Version 3.1…

Λίγα νεώτερα…

Το SBS7 Preview με μεγάλη καθυστέρηση βγήκε επιτέλους χτες.
Επιφύλασε όμως μια άσχημη έκπληξη. Θέλει QuadCore και 8-10GB RAM!!!

Αν θέλω να κρατήσω όσα μπορώ από το υπάρχον μηχάνημα, πρέπει να πάρω άλλο motherboard και φυσικά 4 DIMMs των 2GB για να μπορέσω να προχωρήσω. Δηλαδή ~200 ευρώ.

Με την κρίση που περνάμε, θα το σκεφτώ αν αξίζει τον κόπο.

Ο FlexRAID developer, προς το παρόν ξαναξύπνησε. Προχώρησαν κάπως τα πράγματα, αλλά βγήκε στη φόρα ακόμα ένα εμπόδιο. Τα 64μπιτα λειτουργικά της Microsoft θέλουν ΜΟΝΟ signed drivers! Τόμπολα που λένε. Ο developer δεν έχει όρεξη (και καλά κάνει εδώ που τα λέμε) να πληρώνει για certificates, οπότε ψάχνουμε τρόπο να προχωρήσουμε.

Αυτά για την ώρα.

Show disks in a system as one and make a data (not disk) parity… Is it so hard?

OK people that have read my previous posts about my quest for the “perfect” home server, might have noticed that I consider a priority (a) to be able to unify the space of various disks (various sizes, makes, filesystems, buses) into one large bucket and (b) to have some data redundancy, without utilizing mirror techniques that would in fact half my storage capacity.

Well it seems both those things are tough nuts to crack! I wonder why.

Here is a summary of what I know or have tried on both those Fronts. Note that the article is Windows oriented unless otherwise specified.

Well at first I tried unRAID. I won’t spend much time on this as I have elaborate articles about the pluses and minuses of this system. It is Linux based (Slackware), rather closed (although finally it slowly shifts away from this philosophy), commercial and works – but just that. It gives you both my requirements:

  1. Disks, all together make one contiguous space and unRAID manages how to fill them up.
  2. System needs your larger (or same size as the larger) disk to build a parity of all the rest (whatever their size up to the size of the parity).

Good system, “just works”. Why I took it out? Briefly:

  1. The author never really got what community presence is, never really got what “keeping current” is, never really got how “commercial software” ties the company.
  2. It was Linux. I could expand it to do other “server” things only by hacking things (and then braking the hack with every new build and trying to find another).

So I decided to move to Windows.
Window on the first part of the equation (JBOD) has various solutions:

Mapping drives instead of letters, to subfolders of a single disk (instead of mapping to a letter). This has been Windows functionality for quite some time. In fact it is the default for other OSes. Never really caught up in Windows. Unfortunately it doesn’t give you real “single” disk functionality as those mapped “folders” can actually be up to the size of the disk they represent.

Hard-links. Rather advanced function of the OS, again not really exploited in Windows (and very exploited in *x systems). Can lead to interesting results but needs very very complex administration as there is no automated system to handle the creation and change of hard-links to simulate properly JBOD-like functionality.

Dynamic disks. Dynamic volumes can extend over disks. Unfortunately if something happens, you die. As simple as that. No real tools to help you, disks cannot be seen if moved to another system (esp. separately) etc. Just seen some hacks and some commercial software from mysterious companies handle those kinds of disks. Last but not least, any possible high-layer (file/folder) parity solution would need to see distinct volumes too. So dynamic disks mess this thing up too.

Disk Extender version 1 (aka Windows Home Server). Well this was my second attempt. Seems it will be more sort lived than my (have to say) problem-free life with unRAID. Why? Let see first briefly what it gives you:

  1. Windows (and in fact Server 2003, same kernel as XP, the most compatible kernel of all). This means I can run other applications and services! …and I did, as a 24/7 system in a house really has to justify the electricity bill.
  2. Is normally easily manageable using a special remote console. In practice a more advanced user will need normal desktop (over RDP etc.).
  3. It gives you “JBOD” but uses a complex and NOT bullet-proof method (“tombstones”) for disks. It is a combination drive mapping and hard-links, both managed by the OS. At least it is (barely and by “hack”) compatible with 3rd party parity solutions.
  4. Also gives you data redundancy but only with the not very smart method of mirroring specific folders. So if you want all your data safe, you half your storage.

Unfortunately WHS has MANY problems and MANY limitations. Currently my system is dying. Just like that for no reason. Services fail and crash etc. No data corruption (yet?) at least. Also the way the system is built doesn’t allow for fully utilizing the Windows core, nor allows for REAL recovery in case of serious failure. This is why it is going out the… erm… window. 🙂

Disk Extender version 2 (aka Aurora and Veil). Well last two years saw serious changes in the Windows Home Server and Windows Small Business Server (and Windows Essential Business Server). EBS was killed. WHS and SBS teams joined to one (HSBS team or something). This brought some fresh air in the form of Aurora (the new junior version of SBS which in a large part is about “the cloud”) and Veil (the new WHS). Both of them share the same kernel (64bit Win 2k8R2), the same administration suite and very very very large part of the code. We can say they are the same product with a few “switches” on and off depending on the market targeted. This is not an article about them though; the part we care is disk extender. Well seems it got better in a way. It’s now done in lower level (something like dynamic disks), so it kills the compatibility with 3rd party parity solutions and “gains” all the disadvantages (in fact worse because it’s fully “custom” as it is) of dynamic disks as they cannot be read by ANY other system and right now NO recovery utilities exist. No thanks.

Those are the non-hardware solutions for “JBOD” kind of disk handling. In fact there are a couple more, but since they are 3rd party and more interconnected to error recovery too, we’ll mention them separately (for all their functionality) below.

First of all we have FlexRAID. This was my choice along with WHS. In theory (and I am sure in practice for many of us), it will build a snapshot parity of your data. Being “snapshot” (i.e. point in time, whenever you ask the system to do it), means it is great for static data but not very good for data that change frequently (video edits etc.). In my theory I would use the DE part of WHS and the parity part of FlexRAID. Well we talked about how good WHS was to me. FlexRAID was also not very good to me. Parity creation is not optimized for my spread of disks and controllers and in fact could take in my tests from half a day to two days! Same with rebuild. I saw that this won’t work. Potentially it could work but to be honest, the author doesn’t really seem to have taken his project very seriously. In the past he has scr**ed his users by disappearing for months, his last beta expiring. After (quite) some time, he resurfaced with a build from scratch and seemingly more dedication. This is where I went in (I already knew the past events but said “what a heck, he probably knows better now). Well now, I am not sure. Lately he also disappeared for months but now resurfaced just a few days before the expiration of his beta (we see a louse pattern?). A new beta is out now. I have to internally fight to trust this project. We’ll see. It shows promise as they author had said about a “live” version (not snapshot based) which could be the solution to my problems and has already developed a single view of disks I define, giving me the “JBOD” feeling I want (or close), although still with many bugs. It is still the solution I will be… forced to use if I move to SBS7 (as is my plan).

DisParity.Well DisParity hasn’t gone far yet. It’s built on the same idea of FlexRAID snapshot, but hasn’t been in development very actively. The interesting part is that DisParity was built as reaction by an angry user of FlexRAID that “suffered” from the first incident described above. As I said it hasn’t seen too much development. That doesn’t mean it doesn’t work.

Liquesce. Well this a fairly new project. Right now it concentrates on the JBOD part, but maybe in the future (possibly as separate project) it will move to the field of parity based redundancy. I giving this a good look (and suggest everyone else to that too) as the developer is doing a very organized job, in fact more organized that ALL the guys above and this project has the potential to go FAR. Go help him!

Well in my quest for the Grail of home data storage, this is what I’ve discovered. What would I do if I started today?

  • If you don’t care about anything else than a machine that you throw disks on, it “merges” them and keeps the data in there secured AND don’t mind a lazy developer, I suggest unRAID.
  • If you like an “add-on” thing more than a closed “native” thing and most of your data are “static” (which is usually the case for most of us), then I would suggest a Windows system along with a 3rd party solution.
    • WHS? Well it is the most “compatible” with 3rd party parity solutions while giving you the JBOD part of the equation, but really… I cannot suggest it today.
    • Veil? Still in its “preview” form, WAY more modern than WHS, but also way less developed. You will have a problem with parity solutions though (as the disks don’t show separately).
    • Aurora? Same thing in SBS costume (eg. if you don’t want -some- media capabilities and want domain users).
    • SBS2008. Only for the advanced (and with access to the license). Will give you many services, will leave you choose (erm, I mean find) your own solution for the JBOD AND redundancy problems.
    • SBS7. Well same thing way more modern WHEN it comes out. I am waiting for it as this is what I’ve decided to move to.
    • XP or 7 (not Vista). Why not? Keep things simple and go match your own JBOD and redundancy solution.
    • (yes not Windows) Linux and FlexRAID (as it’s the only one ported to Linux). Well you might want that mix.
  • FlexRAID if you feel you might get lucky. Still don’t bet too much on the developer too (it’s like unRAID’s Tom that doesn’t even have to pretend because the software is not commercial). 🙂 Still it’s way the more developed solution after unRAID. If it fits you.
  • If you want to play with smaller players, try DisParity. There are already (or “just” – depending how you see things) a couple of successful data recovery cases described in the forum, but things pretty much end there.
  • Liquesce. You should visit codeplex for Liquesce just because of the potential (at least for the JBOD part for now). We should help nicely organized and with the appropriate passion attempts.

Now in the end what I need? Let me make a nice “wishlist” of what I would like to see both for the JBOD and redundancy problems I have.

  1. Parity should be live. Snapshot solutions have some use, but limited if you ask me.
  2. Allow for different parity engines. Only FlexRAID has done some work on this yet.
  3. Configuration (both of parity and JBOD) with multiple backups (on system folders, on all data disks etc.) and the system to automatically search all those possible locations in case of recovery.
  4. Since I mentioned configuration. Web is number one nowadays. GUI second, console only for the geeks. Of course all methods should talk (read/write) to the same configuration files (duh!).
  5. Rich and user friendly reporting system. Not just logs, but also system prompts.
  6. If you talk about folder based disk distribution (to a single JBOD like view), then the system should both be smart AND allow for great user flexibility. I expect to see a choice of filling disks one by one (possibly up to a threshold – and with use choice “smaller-to-larger” or the opposite or even following a specific priority set by the user) OR evenly filling them AND allowing at all times the user to put something on a specific disk manually without messing the system’s logic.
  7.  Expand the above to “green”. A single folder should remain on one disk if possible. Other disks don’t need to spin if files the user is looking (like “Music”) are all together. In fact NO disk should spin if the system includes a nice smart directory listing cache (user configurable size and supporting maintenance in case something de-syncs it… manually putting a file on a specific disk shouldn’t normally de-sync it, as the OS has functions that can alert the system of the change).
  8. On a more mature system, a maintenance mode where the system will be able to move files around based on the logic of #6 above. In other words if the user decided in the past to evenly fill disks and then changed his mind to fill them one by one, to be able to do it. “Safe” moves of course. The same maintenance mode could also become smarter to support green philosophy mentioned above. For example system had decided that folder “videos” and “pictures” are on the same disk (user has decided to fill disks one by one). Then adding to videos makes this folder so large that “pictures” wouldn’t fit if videos where all in the same disk. So the system puts new videos in the next disk but when in maintenance, shifts the whole “pictures” folder on next disk and puts all videos together on the first. It’s a wishlist, ain’t it? 🙂 Of course this isn’t very “green” as it creates more disk I/O daily (or whenever system is doing maintenance). But give user the choice of what happens during maintenance
  9. The custom “unified” views should have their own user/group security and of course be able to be mapped to a drive letter and shared (else what is the point eh?).
  10. Should be able to work on various FS (in fact if possible not care for the FS as long as normal system calls work) – in fact even different FS at the same time.
  11. Folder caching should also support at some point, an off-line mode. In other words set some attribute for files on a missing disk and still show them (in fact it should be user choice to show or not). This will possibly help cooperation among parity systems.
  12. I would in the end love, to automatically support something like Windows 7 “library” logic. i.e. drop a file on a specific folder in a custom view based on file type.

 I ask to much? You bet.

NAS or Something Like That, Version 3…

Μετά το άρθρο που συζητάω (πριν αρκετό καιρό) το πως θα ΦΥΓΩ από το WHS και θα πάω (έλεγα) σε SBS2008, επειδή τελικά ΔΕΝ το έκανα ακόμα (μια και πρέπει και να δουλεύω και να ζω με την οικογένεια), τελικά ακόμα και ότι έλεγα εκεί ξανα-ανα-προσαρμόζεται…

Λοιπόν τι εξελίξεις έχουμε από το προηγούμενο άρθρο:

  • Ο Tom (unRAID) ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ εμφάνισε κάποιο beta του 5.0! Δυστυχώς δεν θα τον τιμήσω να ξαναγίνω χρήστης του μια και όπως ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο, τα καλά του να έχεις (κάποια) Windows δύσκολα παλεύονται. Επίσης εξακολουθώ να μην τον εμπιστεύομαι.
  • Δυστυχώς το FlexRAID έχει προχωρήσει ελάχιστα. Ο Brahim συνεχίζει να είναι ο Brahim (πριν χρόνια είχε παρατήσει σύξηλους τους χρήστες του και το τελευταίο του release έγινε expire – εμφανίστηκε μετά από μήνες) και έτσι δεν ποντάρω τελείως επάνω του. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ακόμα εναλλακτικό δεν βλέπω να υπάρχει. ΕΥΤΥΧΩΣ έχω βάλει έναν developer στην πρίζα μπας και εμφανιστεί το αντίπαλο δέος. Θα δείξει.
  • Τα πράγματα στο χώρο του SBS/WHS προχώρησαν και εκεί. Το Veil βγήκε σε νέα beta (εξακολουθεί να μην με ψήνει), μαζί του βγήκε beta και το νέο low-end SBS σε semi-cloud μορφή (με συνδρομές… έχασε για Ελλάδα) το Aurora και περιμένουμε (εγώ ειδικά ΠΟΛΥ) τις επόμενες ημέρες το SBS7 (ο πραγματικός “ένα-προς-ένα” αντικαταστάτης του SBS2008). Περισσότερα για αυτήν την παράγραφο παρακάτω.
  • Το υπάρχον WHS τα έχει ΠΑΙΞΕΙ. Data δεν έχω χάσει (φτου φτου), φυτοζωεί αλλά μέχρι εκεί. Τα service κάνουν crash συνεχώς, η κονσόλα του δεν παίζει καθόλου, σέρνεται κλπ. Χωρίς ελπίδα ανάκαμψης (επειδή είναι WHS και η μόνη επίσημη θεραπεία είναι το “reinstall”), πρέπει κάποια στιγμή σύντομα να μεταπηδήσω σε κάτι άλλο (μεταφέροντας πάλι σιγά σιγά τα δεδομένα, ευτυχώς χωρίς αλλαγή file system). Επίσης η “καλή του συμπεριφορά” (κάκιστη δηλαδή) απομακρύνει κι άλλο το ενδεχόμενο να βάλω συγγενική του λύση (Veil).

Περιμένω λοιπόν το SBS7. Με έχει “στήσει” λίγο η Microsoft αλλά πιστεύω όχι πολύ ακόμα. Το SBS7 είναι η άμεση εξέλιξη του SBS2008 άρα μου επιτρέπει να αναπροσαρμόσω τα bullets  του προηγούμενου άρθρου:

– Πλήρες λειτουργικό χωρίς σοβαρές ψαλιδιές.
Παλιότερο kernel από το Veil μεν,πολύ νεώτερο από το WHS (2003) δε. Πλήρως σύγχρονο kernel (γενιάς Windows 7).
– Έχει μέσα SQL.
– Έχει μέσα Exchange 2010 με POP3 connector και έτοιμο web access, ότι πρέπει δηλαδή για το consolidation που προσπαθούσα (που τώρα το κάνω τρέχοντας ένα Outlook μέσα στον WHS κάθε τόσο… το οποίο μεν παρέχει “αποθήκευση” αλλά δεν μου προσφέρει εύκολη πρόσβαση από παντού κλπ.).
– Έχει Hyper-V (αντί να ψάχνω τρίτες λύσεις). Μάλλον μάλιστα σε αυτή την έκδοση επίσημα επιτρέπεται (αλλά για ένα VM).
– Εξακολουθεί να είναι πλήρη Windows και άρα (με λίγη καλή τύχη και λίγο χάκεμα) λογικά ίσως θα μπορέσω να παίξω και το hardware που θέλω (πχ. την PCI TV card – δεν το βλέπω) όπως κάνω με τον WHS.
– Παρέχει κονσόλες ελέγχου ακόμα και από web, άρα πλησιάζει σε κάποια σημεία την ευκολία του WHS.
– Είναι μεγαλύτερη “παρέα”.
Δεν υπάρχει SBS 2008 R2 στον ορίζοντα. Λέγεται ότι οι ομάδες SBS και WHS έχουν ενωθεί, οπότε ΙΣΩΣ όταν εμφανιστεί το SBS 2008 R2, να είναι βασισμένο και σε τεχνολογίες WHS (disk extender πχ.) έβγαλαν και μια έκδοση (Aurora) που έχει τις τεχνολογίες του νέου WHS (Veil), όμως δεν μου ταιριάζει σε άλλα στοιχεία. Σίγουρα είναι μακριά για να περιμένω. Σίγουρα επίσης θα υποστηρίζει κάποιο migration (όπως SBS2003 σε SBS2008).

Τα μειονεκτήματα που έγραφα παραμένουν, αλλά παλεύονται:

Από την άλλη έχει κάποια μείον που ακόμα σκέφτομαι αν είναι ισχυρά. Είναι πχ. μόνο 64 bit, άρα ίσως υπάρχει θέμα με κάποια προγράμματα ή hardware. Από την άλλη και με το Veil το ίδιο θέμα θα είχα. Επίσης χάνω το βασικό πράγμα που με έφερε στο WHS, το disk extender… Το DE είναι διαφορετικό πράγμα από τα spanned volumes (μια και είναι ένα layer πιο πάνω) που έτσι κι αλλιώς υποστηρίζονται και από τους δυο, αλλά δεν προσφέρει αυτό που θέλω σε θέμα data redundancy. Εκεί μπαίνει το FlexRAID. Αφού μπαίνει το FlexRAID, το βήμα προς το FlexRAID-View για αντικατάσταση της λειτουργίας που με ενδιαφέρει του DE, είναι μια σταλιά. Τέλος χάνω μια σειρά από ωραία add-ins του WHS, αλλά ας πούμε την αλήθεια… είναι πιο εύκολο να βρεις κάτι και να δουλεύει σαν add-in του WHS ή να βρεις κάτι και να δουλέψει σε Windows “γενικώς” και να έχει μια κονσόλα να το δεις και από μακριά; Το δεύτερο.

Ελπίζω λοιπόν σε SBS7 σύντομα, ελπίζω επίσης το motherboad μου στην πράξη να βλέπει 4GB (δείχνει να βλέπει 3GB αλλά έχω διαβάσει ότι μπορεί αυτό να μην είναι θέμα) και να μη χρειαστεί να πάω για αλλαγή motherboard (και αν πάω θα βρω κάτι παλιό ώστε να παίξουν όλα όσα έχω μέσα – CPU κλπ.).


I’ll keep you people posted.

Windows Phone 7 Series…

I followed the platform for almost 10 years. I don’t think I like where it goes. (I reserve final decision when I get my hands on it)

…Limit the user, limit the developer, concentrate everything on a model that means someone gets our money all the time, kill compatibility, vague about the enterprise capabilities. Many wrong choices in general.

I “liked” particularly a question I read someone asked about the keyboard that some devices might have… so instead of what PLAIN logic says “if it has it, utilize it”, MSFT says “no we want consistency”… I will love when/if SCUMMVM gets ported and you have a nice keyboard and you won’t be able to use it in adventures because MSFT wants consistency. You will love MSFT decisions right then eh?

Then trying to push silverlight and not the industry standard Java. Hohoho, right.

Good luck, I don’t think I will stay on this boat. The problem is that I don’t see viable alternatives.
It’s probably the core of MSFT policy about WM7: “Well it sucks compared to older WM on the actual pocket computing side of things, but it is what you wanted us to do by choosing iPhone, so there you are.”
I saw how things shifted, back when they added telephone to PocketPC. Then the hordes of “consumers” were let in… then the geek part started dying (I noted it in some posts back then).

Now we have WM7… “a better Nokia”.
Well I was never a Nokia fan.

NAS or Something Like That, Version 2.5

ΟΚ το δοκιμάσαμε και αυτό…
Είχα μια ολόκληρη σειρά άρθρων με θέμα το πως πέρασα από μια καλή αλλά “κλειστή” λύση σε μια τελείως διαφορετική ανοιχτότερη. Πως πέρασα από το unRAID στο WHS+FlexRAID. Ας δούμε που βρισκόμαστε σήμερα…
Το unRAID είναι ακόμα στην έκδοση 4.5. Ο Tom έχει υποσχεθεί beta της 5.0 που υποτίθεται ότι θα φέρει το νέο ανοιχτό μοντέλο, αλλά (κλασικά για Tom) τίποτα ακόμα. Όσο και να ανοίξει η πλατφόρμα, το εύρος του πλεονεκτήματος να φοράς Windows (όχι από πλευράς features, αλλά από πλευράς “πάω με όλα, είμαι η πλειοψηφία, αν δεν δουλεύεις μαζί μου ψόφα”) δύσκολα παλεύεται (τελικά). Το unRAID εξάλλου δεν είναι καν σε μια από τις πιο διαδεδομένες distros. Είναι slackware (και μάλιστα βαρέως κουτσουρεμένο slackware) που ναι μεν είναι γνωστό, δεν είναι όμως το distro που τυπικά θα επέλεγε κάποιος σήμερα (δεν είναι καν στο top three). Αυτά με το unRAID. Έχω το USB stick μου, license κλπ. και αν γίνει κάτι συνταρακτικό μπορώ να “παίξω μπάλα”.
Στα ενεργά τώρα. Λοιπόν αυτή τη στιγμή ΔΕΝ έχω WHS+FlexRAID όπως πάλευα. Έχω σκέτο WHS με μεγάλο ρίσκο για τα δεδομένα μου. Το WHS το κάνει αυτό χειρότερο μια και δεν ξέρω που είναι τι (πχ. παλιά με το unRAID ήξερα ότι βλέπω έναν ενιαίο χώρο αλλά στον δίσκο 3 είχα τα emulators πχ. με λίγα στο δίσκο 4) αφού επιμένει να είναι αδιαφανές σε αυτή την διαδικασία. Το FlexRAID δεν το χρησιμοποιώ για έναν σημαντικό λόγο… performance. Κάτι συμβαίνει, πιθανά με έναν από τους controllers μου και το build ενός parity μπορεί να είναι και θέμα ημερών (!!!). Προφανώς δεν είναι αυτό το performance του FlexRAID, κάτι είναι στραβό, δεν έχω κάτσει να το βρω (δουλεύω κιόλας) και το αποτέλεσμα είναι αυτό.
Κατά τα άλλα από hardware είμαι μεν στα ίδια, αλλά με κάποιους αλλαγμένους δίσκους, όχι τρελά πράγματα, αλλά απέκτησα αρκετά άνετο χώρο. Από την άλλη ο ένας από τους παλιούς IDE 320GB μου και ω τι σύμπτωση (ΣΙΓΑ μην η Θεά Τύχη μου έκανε κάτι διαφορετικό)  του συστήματος, κάθε λίγο καιρό λέει ότι θέλει scan disk. Μπορεί βέβαια να μην είναι θέμα δίσκου, αλλά να ενοχλείται το WHS με το ότι κάνω πράγματα εκτός του “κουτιού” που σε βάζει, πχ. χρησιμοποιώ κάποιο folder του D: (εκτός “disk extender” αρχιτεκτονικής) για το downloading torrents. Σε ένα άλλο λειτουργικό, θα ήταν θέμα ghosting του δίσκου σε άλλο για να σιγουρευτώ αν είναι θέμα hardware. Όχι όμως στο WHS που παίζει πολύ με τα hardware ID των δίσκων κλπ. (για να μας κάνει ντα)
Αυτά είναι που άρχισαν να με χαλάνε κιόλας. Έπρεπε να λέγεται Windows Server For Stupid. Ωραίο να είναι ένα μαζεμένο και απλό περιβάλλον, αλλά τεχνητά η MSFT έχει περιορίσει πολύ τα πράγματα σε πολλά θέματα. Δεν μπαίνει το τάδε, δεν δέχεται το άλλο, απαγορεύεται το δείνα… ΟΚ για έναν χρήστη “plug, play and forget”, αλλά όχι για έναν άνθρωπο που αισίως έχει περάσει τα 25 χρόνια στην πληροφορική (πάνω από τα μισά ως επαγγελματίας).

Μάλιστα το WHS αυτοκτόνησε ουσιαστικά στο μυαλό μου, γιατί το ίδιο με γλύκανε με τις επιπλέον υπηρεσίες που είχα πια πάνω από ένα headless file server όπως ήταν το unRAID μου. Με το WHS είδα τι μπορώ να έχω (και τελικά να δικαιολογεί περισσότερο ένα μηχάνημα να είναι 24/7 online) και μετά από αυτό είδα και τι άλλο θα μπορούσα να έχω και δεν με αφήνει η MSFT επειδή είναι WHS και άρα “απαγορεύεται”.

Περίμενα το Veil (WHS2) όλο αγωνία. Είχα ενθουσιαστεί που θα είναι βασισμένο στο kernel των Windows Server 2008 R2 και Windows 7. Πρόσφατα όμως διέρρευσε ένα beta. Καλά στο beta λείπουν πράγματα, όμως διασταύρωσα πολλά με γνωστό μου MVP για WHS. Οι περιορισμοί ΚΑΙ στο Veil πολλοί, περισσότεροι από ότι θα μπορούσα να ανεχτώ και τελικά τα πλεονεκτήματα του απέναντι στο WHS ελάχιστα. Δεν με βλέπω για προς τα εκεί.
Το FlexRAID είναι ακόμα στο μυαλό μου, μέχρι κάποιος να πλασάρει κάτι αντίστοιχο καλύτερο. Ο Brahim (o developer) παίρνει το χρόοοοοοονο του (a la Tom) αλλά (αντίθετα από τον Tom), είναι δίπλα στο χρήστη, απλά δουλεύει πολύ “εκτός δημοσιότητας” (δεν έχει καν κάποιο messaging service). Το σύστημα προχωράει, το FlexRAID-View θα μου δώσει το οπτικό consolidation που αναζητώ και οκ κάτι θα γίνει και με το parity build (συν ότι πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στο FlexRAID-Live που λογικά θα λύσει το θέμα μου μια και καλή).
Όμως το θέμα είναι με τι θα παντρέψω το FlexRAID(-Live). Απλό: Με SBS 2008.
Γιατί; Πολλοί λόγοι:
– Πλήρες λειτουργικό χωρίς σοβαρές ψαλιδιές.
– Παλιότερο kernel από το Veil μεν,πολύ νεώτερο από το WHS (2003) δε.
– Έχει μέσα SQL.
– Έχει μέσα Exchange με POP3 connector και έτοιμο web access, ότι πρέπει δηλαδή για το consolidation που προσπαθούσα (που τώρα το κάνω τρέχοντας ένα Outlook μέσα στον WHS κάθε τόσο… το οποίο μεν παρέχει “αποθήκευση” αλλά δεν μου προσφέρει εύκολη πρόσβαση από παντού κλπ.).
– Έχει Hyper-V (αντί να ψάχνω τρίτες λύσεις).
– Εξακολουθεί να είναι πλήρη Windows και άρα (με λίγη καλή τύχη και λίγο χάκεμα) λογικά θα μπορέσω να παίξω και το hardware που θέλω (πχ. την PCI TV card) όπως κάνω με τον WHS.
– Παρέχει κονσόλες ελέγχου ακόμα και από web, άρα πλησιάζει σε κάποια σημεία την ευκολία του WHS.
– Είναι μεγαλύτερη “παρέα”.
– Δεν υπάρχει SBS 2008 R2 στον ορίζοντα. Λέγεται ότι οι ομάδες SBS και WHS έχουν ενωθεί, οπότε ΙΣΩΣ όταν εμφανιστεί το SBS 2008 R2, να είναι βασισμένο και σε τεχνολογίες WHS (disk extender πχ.). Σίγουρα είναι μακριά για να περιμένω. Σίγουρα επίσης θα υποστηρίζει κάποιο migration (όπως SBS2003 σε SBS2008).
Από την άλλη έχει κάποια μείον που ακόμα σκέφτομαι αν είναι ισχυρά. Είναι πχ. μόνο 64 bit, άρα ίσως υπάρχει θέμα με κάποια προγράμματα ή hardware. Από την άλλη και με το Veil το ίδιο θέμα θα είχα. Επίσης χάνω το βασικό πράγμα που με έφερε στο WHS, το disk extender… Το DE είναι διαφορετικό πράγμα από τα spanned volumes (μια και είναι ένα layer πιο πάνω) που έτσι κι αλλιώς υποστηρίζονται και από τους δυο, αλλά δεν προσφέρει αυτό που θέλω σε θέμα data redundancy. Εκεί μπαίνει το FlexRAID. Αφού μπαίνει το FlexRAID, το βήμα προς το FlexRAID-View για αντικατάσταση της λειτουργίας που με ενδιαφέρει του DE, είναι μια σταλιά. Τέλος χάνω μια σειρά από ωραία add-ins του WHS, αλλά ας πούμε την αλήθεια… είναι πιο εύκολο να βρεις κάτι και να δουλεύει σαν add-in του WHS ή να βρεις κάτι και να δουλέψει σε Windows “γενικώς” και να έχει μια κονσόλα να το δεις και από μακριά; Το δεύτερο.
Δεν σκοπεύω να δημοσιεύσω σειρά άρθρων για το migration, γιατί είναι πολύ straightforward και απλά είναι θέμα format και επανεγκατάστασης του δίσκου με το λειτουργικό, ενώ τα data θα τα δω  αμέσως και σιγά σιγά θα τα φέρω και στις θέσεις τους (δηλ. όπως προτιμώ, σε δίσκους ανά share – όσο γίνεται βέβαια).
Απλά θα ενημερώσω αν τελικά το κάνω το βήμα.
Αλλά όσο το σκέφτομαι, τόσο μου αρέσει.
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com