NAS progress (3)

Αυτό το άρθρο το γράφω μέσα από το WHS μου.

Είμαι πια στο βήμα 23. Μάλλον πρέπει να πω, είμαι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ στο βήμα 23.

Μέχρι στιγμής επιβεβαιώνεται ο κανόνας του «σχεδίασε λεπτομερώς, ώστε να γίνουν όλα κάπως αλλιώς».

Πρώτα από όλα όπως φάνηκε από το προηγούμενο post, δοκιμή με «ασφαλές» unRAID, τέλος. Ήμουν ήδη στο point of no turning back. Έπρεπε οι δίσκοι να μπουν στο WHS και να τους δουν τα Windows.

Πριν φτάσουμε στην αποσυναρμολόγηση, ακόμα και με κλειστό το unRAID, ξεκίνησα πάντως τη δοκιμή όπως τη σχεδίαζα με έναν μόνο δίσκο ReiserFS.

Το tool πράγματι είδε το δίσκο…

…Τι νομίζατε αυτό ήταν;
Ανακαλύπτω ότι το σύστημα αυτό ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ FILENAMES ΚΑΙ FOLDER NAMES! Γράφω ένα mail (χωρίς να περιμένω να γίνει κάτι αφού είχε σταματήσει να αναπτύσεται εδώ και χρόνια) στον author των rfstools και ψάχνω για εναλλακτικές λύσεις.

Εκεί εκτίμησα ότι έφτιαξα το σύστημα σε σχετικά ισχυρό μηχάνημα με υποστήριξη virtualization από το CPU.

Στήνω λοιπόν πάνω στο WHS ένα virtual machine με linux (Mint για την ακρίβεια, η νέα μου συμπάθεια, ως Ubuntu fan), βρίσκω και την πατέντα για να δει τον physical δίσκο το virtual machine και πράγματι… βλέπω το ReiserFS volume μια χαρά! Κάνω και την μεταφορά μια χαρά και στο τέλος της προσθέτω και τον αδειασμένο δίσκο στο pool του WHS!

Τα πράγματα άρχισαν να φαίνονται καλύτερα… Επόμενο βήμα, η πραγματική αποσυναρμολόγηση των δυο μηχανημάτων, η αλλαγή των motherboards, η προσθήκη των καρτών κλπ. …και κερασάκι σε αυτά (ένα κερασάκι μεγαλύτερο από την τούρτα), ξαναοργάνωση των καλωδίων πίσω από την πλάτη των PC, που έχει να γίνει γύρω στα έξι χρόνια (!)… Σκεφτόμουν ότι ένα κατσαριδοκτόνο καλό θα ήταν (ευτυχώς δεν χρειάστηκε).

Όλα αυτά μου έφαγαν δυο μέρες.

Φτάνουμε μετά από αυτά στα βήματα 21-23… Εκεί έφαγα όλη μου τη μέρα όμως (οκ, σε ώρες λιγότερο από τη μισή, αλλά τέσπα, πολύ).

Ανακαλύπτω με χαρά ότι τα Windows (μετά από κάποια ταλαιπωρία να μπουν οι drivers, αλλά αυτά είναι ανθρώπινα… εννοώ, είναι «παραθυρικά»), πράγματι μου δείχνουν ότι έχω έντεκα δίσκους.

Φυσικά μόνο οι τέσσερις είναι στο pool, και μένουν να μεταφερθούν data από τους υπόλοιπους έξη (ο έβδομος είναι ο πρώην parity οπότε απλά θα προστεθεί στο pool).

Που έφαγα όλη την μέρα; Εν συντομία, αν μπορεί κανείς να πει αυτή τη λέξη για αυτό το άρθρο, πάντως πράγματι περιληπτικά διηγούμαι μια ιστορία τουλάχιστον 20 reboot του virtual machine, 5-6 reboot το physical machine, δυο φορές αλλαγή καλωδίων μεταξύ τους, δοκιμή με live CD linux (για να εξαλείψω το να φταίει το virtual machine)… …εν συντομία λοιπόν, ανακαλύπτω ότι δυο από τους δίσκους ΔΕΝ τους βλέπει το linux! ΟΥΨ! Τώρα; Ο ένας δίσκος (ο μικρός, 320GB) ήταν γεμάτος με δευτερεύων υλικό, αλλά ο άλλος ο 750GB είχε και γύρω στα 550GB ΠΟΛΥ σημαντικό υλικό που ανάμεσα του υπήρχε και προσωπικό non-recoverable υλικό!

Κάνω μια ερώτηση μπας και με βοηθήσει κανένας συνάνθρωπος από το unRAID forum και με εντυπωσιάζει ότι μου απαντάει ο… Tom (που η εξαφάνιση του είναι από τους λόγους που φεύγω από τη λύση αυτή)… Πιθανά η απάντηση του ήρθε ΑΚΡΙΒΩΣ ώστε με τον τρόπο του να «μου την πει» για τα σχόλια μου περί αδιαφορίας του. Καλή πολιτική, one point for Tom. Η βοήθεια του πάντως δεν μου πρόσφερε τίποτα. Εντωμεταξύ εγώ, έψαξα και έκανα test του προβληματικού δίσκου (με τον ένα από τους δυο, τον πιο ασήμαντο, πειραματιζόμουν), όπου το test έδειξε ότι το filesystem και τα αρχεία ήταν πράγματι μέσα μια χαρά!

Γιατί λοιπόν δεν γινόταν mount;
Εκεί λοιπόν χαίρομαι που έχω μια ιδέα από linux και πάω και κάνω με το χεράκι μου mount το δίσκο (μέχρι εκείνη τη στιγμή δοκίμαζα το automount που γίνεται από το desktop του Linux)… και… ΓΙΝΕΤΑΙ mount!

Ανακαλύπτω τότε ότι οι δυο προβληματικοί δίσκοι, δεν ήταν προβληματικοί, αλλά inaccessible για λόγους security (είχαν λάθος attributes ως δίσκοι!), οπότε ένα απλό «chmod -R 777 *» τα έφτιαξε όλα!
Εκεί το μπαλάκι πέφτει στο unRAID… τι άραγε «feature» οδήγησε αυτούς τους δυο δίσκους (και μόνο αυτούς) να είναι έτσι;

Με όλα αυτά φτάσαμε στο τώρα. Αυτή τη στιγμή ο πρώην parity είναι μέρος του pool και ο άλλος 750GB ρίχνει τα δεδομένα του στη μαύρη τρύπα (μέσω του virtual Mint βέβαια). Ώστε μετά να προστεθεί και αυτός μετά στο pool.

Δηλαδή βήμα 23.

Μετά αρχίζει το party με τους υπόλοιπους πέντε δίσκους και μετά αρχίζουν τα επιπλέον add-ins (και λοιπό software) του WHS (έχουν μπει μόνο τα βασικά για να δουλεύω άνετα).