NAS or Something Like That, Version 2, Part I, addendum

Λοιπόν, όπως έγραψα σαν σχόλιο στο προηγούμενο άρθρο μου, βρήκα και τον τρόπο να κάνω το μηχάνημα και media server (uPnP/DLNA με transcoding κλπ.).
Αυτό μεγάλωσε τις απαιτήσεις προς το μηχάνημα.
Μέσα σε αυτά άρχισα να βλέπω ότι το μηχάνημα αυτό (ένας μια χαρά Windows Server 2003), αν ήταν αρκετά ισχυρό θα μπορούσε να εξυπηρετήσει και άλλες ανάγκες, όπως την ανάγκη του να έχω ένα «mail aggregator» (δεν λέω mail server γιατί απλά θέλω να είναι ένας client που μαζεύει όλα τα accounts μου), αλλά και την επιθυμία να έχω έναν συμπαθητικό Virtual Machine Server!
Όλα αυτά ξεφεύγουν από την κλίμακα ενός παλαιού Pentium 4 (έστω και στα 3.2GHz με Hyper-Threading, με 2GB RAM που είναι ο unRAID μου).
Εκεί άρχισαν να μου μπαίνουν «μαμούνια» για κάτι πιο δραστικό (από το ήδη δύσκολο έργο του να μετατραπεί αναίμακτα ΜΕ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ο unRAID σε WHS)…
Πέρα από το NAS μου, έχω ένα HTPC στο σαλόνι μου, αρκετά σύγχρονης τεχνολογίας (Core2), αλλά και άλλα δυο μηχανήματα «γραφείου». Εδώ είναι το… κόλπο. Το ένα μηχάνημα του γραφείου μου είναι ένα Core2Quad με 2 καλές VGA σε SLI, Windows 7 Ultimate κλπ. Αυτό το μηχάνημα θεωρητικά το είχα μόνο για gaming (πότε τρομάρα σου;…) και πράγματα απαιτήσεων (πχ. Photoshop και τέτοια). Το άλλο μηχάνημα, επίσης σύγχρονης τεχνολογίας (Core2) αλλά πιο αδύναμο, πολύ πιο ισχυρό πάντως από το P4, με Windows… Server 2008 (είναι η δουλειά μου και έπρεπε να έχω τριβή), το οποίο είχε αναλάβει το δύσκολο έργο του να είναι το main workhorse μου. Εκεί έρχονται τα mail μου, γίνεται το activesync μου κλπ. Θεωρητικά είχε φτιαχτεί πριν φτιάξω τον χωριστό file-server, ώστε ΑΥΤΟ να είναι το μηχάνημα που θα μένει ανοιχτό (torrents, mail aggregation κλπ.). Όταν μπήκε ο NAS και όταν έβαλα τα (ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ) Windows 7 στο «καλό» μηχάνημα, αυτό εδώ άρχισα να το ανοίγω όλο και λιγότερο.
Πήρα λοιπόν την μεγάλη απόφαση… Αυτό το μηχάνημα θα καταργηθεί! Ένα μηχάνημα λιγότερο στα πόδια μου (κυριολεκτικά) και ένα πολύ ισχυρότερος NAS (που Ο Θεός να τον κάνει NAS με όσα θα κάνει)!
Ένα μηχάνημα έτοιμο για τις αυξημένες απαιτήσεις, έτοιμο και για το επόμενο WHS που θα είναι 64bit (βασικά και ο P4 μου είναι 64μπιτη σειρά), με PCI και PCIe (που χρειάζεται για σοβαρές SATA2 κάρτες).
Αυτό βέβαια οδηγεί σε ένα migration plan σαφώς πιο πολύπλοκο. «Χαρίζει» όμως έναν επιπλέον (μικρό πάντως, 320GB) δίσκο για το NAS. Χρειάζεται και επιπλέον μια κάρτα IDE/SATA όμως (βρήκα μια PCIe 1xIDE+2xSATA2+2xeSATA2) μια και αυτό το μηχάνημα έχει ένα IDE bus λιγότερο (άρα θα έπρεπε να θυσιάσω δυο IDE δίσκους από το NAS) αλλά και έναν επιπλέον SATA που δεν θα είχε bus να μπει… Με αυτή την κάρτα λύνω το θέμα ΣΥΝ είμαι έτοιμος για τον τελευταίο μου δίσκο πριν αρχίσω αντικαταστάσεις (έχοντας αισίως φτάσει στους 11 δίσκους σε κουτί που χωράει 12).
Για… γούστο θα αναφέρω χοντρικά τη διαδικασία. Για τους PCάκηδες αυτό είναι «ελαφρύ διάβασμα», για τους άλλους ανυπόφορο κείμενο. Φυσικά δεν είναι πράγματι για γούστο (δεν θα έγραφα όλα αυτά για πλάκα) αλλά το παρακάτω θα είναι το πραγματικό guideline μου για το migration:
1) Μεταφέρω στο unRAID ότι δεδομένα θέλω να κρατήσω από το server 2008.
2) Φυλάσσω (βασικό) όλες τις ρυθμίσεις/rules κλπ. του Outlook!
* Σε αυτό το σημείο το Server 2008 μηχάνημα είναι έτοιμο να «πεθάνει» αλλά πριν γίνει αυτό πρέπει να γίνουν βήματα στο άλλο. *
3) Αλλάζω τον unRAID server από την έκδοση που τρέχει τώρα (αλλά επιτρέπει torrent client κ.α.) στην τελευταία beta όπου όμως βλέπει τον PCI SATA controller μου που τώρα έχει δυο 320GB δίσκους που… κάθονται (πράγμα που τελικά θα βοηθήσει).
4) Προσθέτω τον ένα (ο άλλος δεν μου χρειάζεται).
5) Μεταφέρω όλα τα δεδομένα από έναν από τους 320GB IDE σε αυτόν που πρόσθεσα.
6) Αφαιρώ όλες τις εξαρτήσεις του unRAID από τον συγκεκριμένο IDE.
7) Τον αφαιρώ.
8) Ανοίγω πάλι το μηχάνημα και του λέω να ξαναυπολογίσει το parity του (ένα βήμα ίσως περιττό αλλά θα επιτρέψει να έχω μέχρι αρκετά αργότερα ένα λειτουργικό unRAID με δεδομένα που λειτουργούν για πιθανότητα ανάγκης ή… επιστροφής).
* Σε αυτό το σημείο έχω έναν άδειο IDE 320GB στο χέρι και ένα unRAID server που εξακολουθεί να είναι λειτουργικός, αλλά και έναν ακόμα άδειο SATA 320GB. *
9) Μπαίνει ο IDE 320GB στο μηχάνημα που είχε τα Server 2008.
10) Εδώ, αντικαθιστώ την VGA του Server 2008 που ως WHS δεν θα την χρειαστεί, που είναι μια DX11 compliant (!), ATI HD4000-κάτι (!) με 1GB RAM (!!!) με την κατώτερη (HD3400 νομίζω) που έχω στο καημένο HTPC μου (και παίζει 1080p… νομίζω θα «χαρεί» με το boost pου θα του δώσω).
11) Εγκαθιστώνται σε αυτόν το δίσκο τα WHS (θέλει 20GB partition)
* Σε αυτό το σημείο βρίσκομαι στο «πρώην server 2008» με εγκατεστημένο το WHS στο IDE 320GB και ελεύθερα 300GB σε αυτό το δίσκο για data, συν ο 320GB SATA που ήδη ήταν μέσα ο οποίος φορμάρεται και προστίθεται στο data pool. *
* Εδώ να εξηγηθεί ΓΙΑΤΙ έγινε η ιστορία με τον IDE… Γιατί πολύ απλά οι IDE παρά την αρχαιότητα τους θα είναι οι τελευταίοι δίσκοι που θα αλλαχθούν στο NAS μου… Γιατί; Γιατί έχω σε σύνολο IDE+SATA buses όσα bays έχει για δίσκους το μηχάνημα μου (12), άρα δεν υπάρχει λόγος να αφαιρέσω έναν IDE για να πάρει τη θέση του ένας SATA (δεν έχω άλλα SATA bus) και εφόσον η SATA τεχνολογία είναι η ζωντανή, πιθανότερο είναι να φτάσω να έχω αντικαταστήσει όλους τους SATA εν καιρώ (έχουν φτάσει στην αγορά και 2TB πια), παρά να αλλάξω τους μικρούς IDE. Θα πρέπει να φτάσω στο σημείο οι δίσκοι SATA να είναι ΑΧΑΝΕΙΣ αλλά ταυτόχρονα να μη με φτάνουν 8 SATA bus (!), ώστε να προτιμήσω κάποια στιγμή να πάρω κι άλλη SATA (SATA3;) κάρτα και να θυσιάσω IDE δίσκο (αλλά και πάλι θα πρέπει να φτάσω να θέλω ακόμα τέσσερεις SATA για να θυσιάσω και τον τελευταίο IDE). Αυτό με κάνει να θέλω να βάλω το WHS σε έναν IDE γιατί θα μείνει τον περισσότερο χρόνο απείραχτος. *
12) Κλείνω το unRAID και αφαιρώ («ξερά» όπως λένε) έναν δίσκο του ακόμα αρχίζοντας από τους μικρότερους (320GB).
* Το «ξερά» γίνεται ώστε το unRAID να θεωρήσει ότι έχασε ένα δίσκο του (αυτό ήταν και το νόημα του ότι το array το είχα διατηρήσει υγειές μέχρι τώρα) με αποτέλεσμα αν κάτι δεν πάει καλά με το επόμενο βήμα, να βάλω το δίσκο πίσω και ότι και να έχει πάθει (format κλπ.) το unRAID θα τον «ξαναχτίσει» και δεν θα έχω χάσει τίποτα! *
13) Προσθέτω τον δίσκο που έβγαλα στο WHS μηχάνημα. Θυμίζω αυτός ο δίσκος είναι ReiserFS και έχει μέσα δεδομένα!
14) Βάζω ReiserFS driver για Windows, δοκιμάζω αν πράγματι βλέπει το δίσκο που έχω προσθέσει!
15) Αν όλα πάνε καλά μεταφέρω όλα τα δεδομένα από τον ReiserFS δίσκο στον 320άρη (NTFS) που κάποτε είχε το Windows 2008!
16) Αν όλα πάνε καλά και αδειάσει αυτός ο ReiserFS, τότε τον φορμάρω NTFS και τον προσθέτω στο data pool μου!
* Λόγω των βημάτων 8 και 12, μέχρι τώρα δεν έχω ρισκάρει τίποτα! Θα μπορούσα να ξαναξηλώσω το δίσκο αυτόν, να τον ξαναβάλω στο unRAID και το unRAID να επισκεύαζε ότι έκανα! Από το επόμενο βήμα αυτή τη δυνατότητα τη χάνω, αλλά την είχα όσο ακριβώς χρειαζόταν, να επιβεβαιώσω δηλαδή ότι μπορώ να κάνω mount το ReiserFS και να μεταφέρω δεδομένα! *
17) Εδώ αρχίζει ένα μεγάλο χειρωνακτικό κομμάτι. Εφόσον έχω εξασφαλίσει ότι τα βήματα μου «παίζουν», κλείνω τα δυο μηχανήματα και…
18) Βγάζω το P4 motherboard την PCI SATA κάρτα και τροφοδοτικό από το κουτί του (πρώην) unRAID.
19) Βγάζω το σύγχρονο motherboard, το τροφοδοτικό και τους τρεις δίσκους (έφτασα στους τρεις αν θυμάστε: IDE με λειτουργικό + αυτός που ήταν ήδη μέσα + αυτός ο πρώην ReiserFS) από το κουτί του (πρώην) Server 2008 (και νυν WHS).
20) Τα βάζω… ανάποδα. Προσθέτω την PCI SATA και την νέα PCIe SATA2+IDE στο νέο σύστημα.
* Εδώ το P4 σύστημα χωρίς δίσκο μένει στο κουτί του πρώην Server 2008 και μπαίνει στην άκρη… (τυχερέ μπαμπά, πριν ένα μήνα σου αναβάθμισα το PC, τώρα θα στο ξανα-αναβαθμίσω). Το (πρώην) unRAID έχει πια το σύγχρονο hardware και ΟΛΟΥΣ τους δίσκους! Έχει όμως σε αυτό το σημείο, τρεις έτοιμους και… ΟΚΤΩ μη έτοιμους! Όλοι είναι συνδεμένοι ώστε να γίνουν mount. Bonus στην κατάσταση είναι (α) ότι ο ένας 750GB από τους δυο ήταν unRAID parity που τώρα είναι άχρηστο και (β) έχω έναν 320άρη SATA που είναι άδειος (γιατί δεν είχε χρησιμοποιηθεί ακόμα από το unRAID αν θυμάστε). Αυτά θα βοηθήσουν το επόμενο βήμα. Ξεκινάει πια η δουλειά σε λειτουργικό μηχάνημα. *
21) Ο 750GB που ήταν το parity του unRAID μπορεί να φορμαριστεί σε NTFS, να μπει στο WHS pool και να πάρει τα δεδομένα του άλλου 750GB.
22) Προσθέτω στο pool μου και τον άδειο 320άρη.
23) Αδειάζοντας ο 750GB πάνω στο χώρο του pool, ελευθερώνεται. Τελικός σκοπός αυτού του δίσκου (και εφόσον δεν έχω ακόμα δίσκους μεγαλύτερους από 750GB) είναι να γίνει parity δίσκος για το FlexRAID. Σε αυτό το βήμα λοιπόν, εγκαθίσταται το FlexRAID και φτιάχνω ένα αρχικό «snapshot» της κατάστασης ως έχει: 300GB (320-20) + 320GB + 320GB + 320GB + 750GB δίσκοι με δεδομένα πάνω στον 750GB που θα γίνει parity.
* Αυτό το βήμα γίνεται ώστε να δοκιμαστεί και το FlexRAID αλλά και να έχω μια υποτυπώδη ασφάλεια τουλάχιστον για τα δεδομένα που έχω ήδη μετακομίσει. Εδώ πια έχω έξι δίσκους σε χρήση και πέντε που έχουν δεδομένα και δεν έχουν μετατραπεί. Από το επόμενο βήμα και πέρα δεν χρειάζεται ιδιαίτερη διαδικασία, αλλά προσοχή θέλει το εξής. Ανάλογα τι ελεύθερο χώρο θα έχει αυτή τη στιγμή το pool (δεν θα κάτσω να υπολογίσω τώρα, θα δω εκείνη τη στιγμή τι θα βγει), θα συνεχίσω τη μεταφορά είτε ξεκινώντας από τους μικρότερους δίσκους (320GB), είτε από τους μεγαλύτερους που έχουν μείνει (500GB), ώστε να χωρέσουν όλοι και ο τελευταίος, ουσιαστικά μετά τη τελευταία μεταφορά να μείνει ελεύθερος! (αλλιώς θα χρειαστώ ΚΙ ΑΛΛΟΝ δίσκο έστω και προσωρινά σε USB για προσωρινή μεταφορά δεδομένων) *
24) Ανάλογα ποιος θα αποφασιστεί από τη σημείωση επάνω, θα μεταφερθούν δεδομένα από τον έβδομο δίσκο (ReiserFS) και αφού αδειάσει θα γίνει μέρος του pool.
25) Το ίδιο με τον όγδοο.
26) Το ίδιο με τον ένατο.
27) Το ίδιο με τον δέκατο.
28) Ο ενδέκατος αν όλα πάνε καλά, θα μεταφερθεί ολόκληρος στο κενό που θα έχει το pool, θα μπει ο ίδιος στο pool και θα μείνει προσωρινά άδειος μέχρι να αποφασίσει το WHS ότι τον χρειάζεται ή μέχρι το μεθεπόμενο προαιρετικό βήμα.
29) Εδώ πρέπει το FlexRAID να ξανατρέξει επειγόντως και να μου ξαναδώσει ασφάλεια!
30) Προαιρετικά, εδώ θα τρέξει ένα add-in του WHS που εξισορροπεί τα δεδομένα μεταξύ των δίσκων (μην ξεχνάμε έχω μείνει με έναν άδειο). Θα δω αν θα το κάνω αυτό το βήμα, αν το add-in τρέχει με τον τρόπο που θέλω (δηλ. φροντίζει τα shares να είναι το καθένα όσο γίνεται μαζεμένο σε έναν δίσκο).
31) Αν το #30 τρέξει, μετά ξανατρέχω το FlexRAID για να ησυχάσω.
32) Και την έβδομη μέρα, θα κάαααθομαι να απολαύσω τη δημιουργία μου. 🙂 Βασικά δεν το βλέπω να κάθομαι γιατί θα ξεκινήσει το… tweaking του WHS με το να κάνει αυτά που έχω σχεδιάσει να κάνει.
Πείτε τα σχόλια σας («χαρά στο κουράγιο σου» και τέτοια) και ευχηθείτε μου καλή δύναμη.
Αν έχετε καμιά ένσταση για το σχεδιασμό μου θα χαρώ να την ακούσω ΠΡΙΝ αρχίσω τη διαδικασία or forever hold your peace (μετά θα είναι αργά και δεν θα με νοιάζει να ακούσω τι λάθος έκανα).

NAS or Something Like That, Version 2, Part I

Σε αυτό το άρθρο, παραθέσω το για μένα «αντίπαλο δέος» στην (πάλε ποτέ;) επαναστατική λύση του unRAID στο home και SOHO network storage.
Η λύση είναι στην πραγματικότητα ένα… μείγμα δυο προϊόντων!
Το καθένα με τα πλεονεκτήματα του και τα μειονεκτήματα του, ο συνδυασμός τους με πολλά πλεονεκτήματα (αλλά και πάλι ίσως κάποια μειονεκτήματα), απέναντι σε μια αρκετά καθιερωμένη λύση της οποίας τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα έχω ήδη αναφέρει.
Τα δυο προϊόντα θα τα αναφέρω ένα-ένα, ώστε στο τέλος μόνο να φανεί το γιατί αυτός ο συνδιασμός κατά τη γνώμη μου νικάει το ΠΑΡΟΝ unRAID. Ωστόσο θα παραθέτω τις διαφορές και κατά τη διάρκεια της ανάλυσης των επί μέρους στοιχείων.
Το πρώτο κομμάτι του συνδυασμού λέγεται: Microsoft Windows Home Server!
Ναι κι όμως… Είπα την «σατανική» λέξη που αρχίζει από Μ.
Ήξερα (φυσικά) την ύπαρξη του, αλλά δεν είχα ψάξει επισταμένα τις δυνατότητες του, ειδικά εφόσον είχα καθημερινή πρόσβαση σε πολύ σοβαρότερα (έλεγα) server περιβάλλοντα. Ακόμα και αυτό εδώ το post γράφεται σε έναν… Windows Server 2008 που εκτελεί χρέη PC! (μια και έπρεπε να έχω καθημερινή τριβή με την χρήση του, αφού είναι μέρος της δουλειάς μου)
Τότε στο ψάξιμο είχα δει ότι μάλλον δεν με καλύπτει όπως θα ήθελα από πλευράς ασφαλείας των δεδομένων μου, αλλά αυτό είναι θέμα συζήτησης πιο κάτω.
Μετά την πρόσφατη μου όμως αναζήτηση, άρχισα να ανακαλύπτω τι είναι αυτά που ΚΑΝΕΙ καλά το WHS, ας δούμε…
Το WHS έχει δυνατότητα να παρουσιάσει (πέρα από 20GB που κρατάει για τον εαυτό του – για την εγκατάσταση του συστήματος) όλο σας τον χώρο από δίσκους που έχετε στο σύστημα σας, σαν έναν, χωρίς περιορισμούς μεγεθών ή είδους bus. Σαν software JBOD το οποίο παρουσιάζει σαν shared folders. Αν το WHS σταμάταγε εκεί, είχε «χάσει» όμως. Αυτό όμως το χαρακτηριστικό του ήταν από τα δυνατά του χαρτιά για την δική μου χρήση.
Το WHS ξεκίνησε ως λύση που θα έφτανε στον καταναλωτή μόνο μέσω μεγάλων vendors όπως HP και Dell και πράγματι έτσι ξεκίνησε (και συνεχίζει) και σήμερα μπορείτε να βρείτε έτοιμα συστήματα WHS από μεγάλα ονόματα. Αργότερα όμως αποφάσισε να στραφεί στο enthousiast κοινό της η Microsoft και το άφησε να κυκλοφορεί και ως OEM που μπορεί να αγοραστεί (και σε πολύ καλή τιμή – φτηνότερα από το unRAID) και να μπει σε συναρμολογημένα μηχανήματα. Αυτό έδωσε μεγάλη ώθηση στο customization του μέσω add-ins!
Όντας σύστημα που έχει σχεδιαστεί για να μπαίνει στην πρίζα και στο δίκτυο, χωρίς οθόνη, πληκτρολόγιο κλπ. όλη του η διαχείριση (και όλα τα add-ins) είναι και πρέπει να είναι φτιαγμένα για να παίζουν είτε μέσω web interface, είτε μέσω της κονσόλας του που είναι ένα ιδιότυπο RDP-based παράθυρο. Εκεί είναι και μέρος της μαγείας. Παρακάτω θα παρουσιάσω και μερικά add-ins που βρήκα να μου αρέσουν.
Άλλο πράγμα που κάνει είναι η δυνατότητα πλήρους (και scheduled) backup (και restore) ολόκληρων PC (μέχρι 10) στο δίκτυο. Ένα σπίτι αποκτά «μαγικά» disaster recovery.
Το θέμα είναι ότι το WHS είναι χτισμένο πάνω στην πολύ σταθερή βάση του Windows Server 2003 R2 SP2 και ουσιαστικά μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει (με περιορισμούς) ακριβώς έτσι! Ως Windows machine δηλαδή, άρα χάνονται ως δια μαγείας περιορισμοί drivers (παίζουν οι πιο κοινοί των XP) αλλά και εγκατάστασης κάποιων προγραμμάτων που θα θέλατε να παίζουν συνεχώς σε ένα μηχάνημα που είναι ούτως ή άλλως ανοιχτό συνεχώς. Παράδειγμα το torrent client που με όλο πατέντα έβαλα στο unRAID μου. Ε, εδώ αρκεί να εγκαταστήσει κανείς το γνωστό μTorrent το οποίο θα διαχειρίζεται μέσω terminal services ή… θα δούμε παρακάτω! Επίσης αφού είναι ένας Windows server όλα διέπονται κανονικά από user security (τι ανήκει σε ποιον, ποιος βλέπει τι κλπ.).
Με τα updates (η MS είπε να τα ονομάσει Power Packs) που βγήκαν για το WHS (είμαστε στο 3 beta), έχουν δοθεί πολύ ωραίες δυνατότητες, όπως η δυνατότητα να εμφανιστεί ως media server, δυνατότητα remote (over the Internet!) πρόσβασης του κ.α.
Στο 3 beta βελτιώνεται η υποστήριξη των Windows 7 αφού μέχρι που προσθέτει τα media shares στα ανάλογα libraries του 7 (δηλ. το Music share αυτόματα προστίθεται στο Music library των Windows 7 PC του δικτύου σας).
Η δύναμη φαίνεται από τα πολλά add-ins που υπάρχουν. Ας αναφέρω κάποια ενδεικτικά.
  • Υπάρχει add-in για να προστεθεί (και να διαχειριστεί) μέσα στο WHS ένας FTP server (είτε της ίδιας της MS, είτε ένας από τους γνωστούς freeware). Αυτό το φαινομενικά απλό service στο unRAID υπήρχε τόσο ξεκούρδιστο που ήταν σαν να μην υπήρχε (αφού δεν σεβόταν home directories και shares).
  • Υπάρχει add-in για την συνεργασία του WHS με UPS (αλλά και των clients που βλέπουν τον WHS!). Αυτό το ΒΑΣΙΚΟ πράγμα δεν υπήρχε στον unRAID καθόλου (NAS χωρίς να ξέρει πότε θα πέσει το ρεύμα και το ΠΟΥΛΑΕΙ!) και μόνο οι linux-wizards που λέγαμε στο άλλο άρθρο είχαν κάνει τα μαγικά τους για να δωθεί (περίπου) μια λύση.
  • Υπάρχει add-in για διαχείριση power-down ΚΑΙ power-on και του ίδιου του WHS αλλά και των clients, με βάση schedules (πχ. όταν κοιμόμαστε κλπ.).
  • Υπάρχει add-in για τη διαχείριση του μTorrent μέσω της κονσόλας του WHS!
  • Υπάρχει σε add-in ο Squeezebox Server! (εκπληκτικό music streaming)
  • Υπάρχει add-in γενικώς για streaming! (ακόμα και με transcoding)
  • Υπάρχει add-in για να δείτε την webcams σας που είναι πανω στο WHS! (απλοϊκό home security, αλλά και το μεγαλείο να παίζει κάτι απλώς με XP drivers αντί να ψάχνεσαι)
  • Υπάρχει add-in για φτιάξιμο «intranet» αλλά και public σελίδων μέσα στον WHS!
  • Άλλο add-in φροντίζει την εύκολη διαχείριση του από WM ή iPhone!
Αυτά μόνο ενδεικτικά…
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βάλει TV κάρτα πάνω στον WHS και την κάνουν stream στο δίκτυο τους!
Κάθε καλός server πρέπει να προβλέπει για την ασφάλεια των δεδομένων από αστοχία. Ο WHS το προβλέπει και αυτό φυσικά, με έναν απλό και έξυπνο τρόπο. Τα shares που ο χρήστης θεωρεί σημαντικά, τα «τικάρει» για redundancy και το σύστημα φροντίζει να έχει κόπια σε διαφορετικό δίσκο (πρέπει φυσικά να έχεις πάνω από έναν)! Αυτό είναι καλό και εύκολο για σπιτική χρήση. Έχει όμως ένα μεγάλο μείον αν κάποιος θέλει να έχει ασφαλή ΟΛΑ του τα δεδομένα. Εκεί ουσιαστικά έχεις ένα άτυπο mirror, άρα αν έχεις ένα σύστημα με δίσκους σύνολο 4TB, τελικά έχεις διαθέσιμα… 2! Εκεί εγώ είχα διαφωνήσει από την αρχή… και εκεί μπαίνει στη σκηνή ο δεύτερος προταγωνιστής!
Η αλήθεια είναι ότι είχα καλομάθει με το unRAID και την «αυτόματη» ασφάλεια του, με δυνατότητα να μπορείς να χάσεις έναν δίσκο χωρίς καθόλου impact ή και δυο (ή και παραπάνω) χάνοντας μόνο τα δεδομένα των χαλασμένων δίσκων (πράγμα που δεν κάνει καν το γνωστό RAID). Ήθελα αν γινόταν να έχω WHS (άρα να βλέπω τους καμιά 10αριά δίσκους μου σαν ένα και να έχω και όλα αυτά τα μαγικά services που δεν μπορούσα καν να πλησιάσω με το unRAID!) αλλά να έχω και το κεφάλι μου ήσυχο. Η αλήθεια είναι ότι όταν έχτισα το unRAID ΠΡΩΤΑ ήθελα το κεφάλι μου ήσυχο (είχα χάσει δεδομένα κάποιες φορές πριν φτιάξω τέτοια λύση) και μετά «γλυκάθηκα» με επιπλέον services. Ε… αυτό μπορεί να επιτευχθεί.
Το όνομα αυτού: FlexRAID!
Τι είναι αυτό; Είναι ένα σύστημα βασισμένο στην ιδέα του unRAID, αλλά πιο «γενικευμένο» και όχι δεμένο με το filesystem αλλά από πάνω του! Αυτή την ιδέα την είχα πριν από χρόνια αλλά δεν ήξερα να την φτιάξω. Ε κάποιος το έκανε.
Πως δουλεύει;
Όπως λέει ο προγραμματιστής του (που είναι αφρικάνος από την Ακτή Ελεφαντοστού!), το FlexRAID δεν προστατεύει δίσκους… προστατεύει δεδομένα. Είναι ένα RAID4 (αργότερα και RAID6 και αργότερα και άλλα RAID engines) που όμως παίζει σε ΦΑΚΕΛΟΥΣ και όχι σε δίσκους!!!
Τι σημαίνει αυτό; (οι ψιλιασμένοι ήδη πανηγυρίζουν) Μπορείτε να κάνετε ακόμα και RAID σε ένα μόνο δίσκο… κάνετε RAID μερικών folders πάνω σε ένα parity folder!
Τα folder φυσικά μπορεί να είναι όλος ο δίσκος (δηλ. το folder D: παράδειγμα) οπότε στην πράξη να έχουμε το ίδιο (σχεδόν – το γιατί σχεδόν, διαβάστε παρακάτω) αποτέλεσμα με το unRAID.
Το μέγεθος του parity πάλι πρέπει να είναι όσο το μεγαλύτερο σας «φάκελο» που προστατεύετε. Αν πχ. έχετε μερικούς μεγάλους δίσκους, αλλά θέλετε να προστατεύσετε μόνο τα οικογενειακά σας video που είναι διάσπαρτα, τότε κάνετε το εξής:
DRU (data risk unit)
D:my_family_videos (ας πούμε 10GB)
D:various videosfamily (12GB)
E:morenewvideos_of family (9GB)
F:miscprivatefamily-camera (3GB)
PPU (parity)
C:Parity_Folder (γιατί εκεί πχ. έχω χώρο… πόσο χώρο; Μα όσο το μεγαλύτερο folder που θέλω να προστατεύσω, στην περίπτωση μας, 12GB!)
…μέσα στο parity folder όταν τρέξει το σύστημα, εμφανίζεται ένα πακέτο από «parity» αρχεία, με συνολικό μέγεθος 12GB! Πακέτο (και όχι ένα αρχείο, αν δεν θέλετε) επειδή για να αντιμετωπιστούν πιθανοί περιορισμοί του filesystem (μη ξεχνάμε αδιαφορεί για το τι είναι το filesystem) μπορεί να κάνει τα splits που χρειάζονται.
Μάλιστα (ειδικά μπορεί να εμφανιστεί αυτό σε περίπτωση RAID ολόκληρων δίσκων), σου λύνει τα χέρια γιατί αν έχεις γλυκαθεί από το νέο σε καλή τιμή 1.5TB δίσκο, δεν χρειάζεται να πάρεις ΔΥΟ (όπως στην περίπτωση του unRAID όπου θα πάρεις έναν για data αλλά υποχρεωτικά και έναν ακόμα μια και το parity πρέπει να είναι ίσο με το μεγαλύτερο δίσκο σου), αλλά κάνεις και το εξής… παίρνεις τον έναν, αλλά βάζεις για parity δυο 750άρηδες που είχες (πχ.)! Αρκεί «συνολικά» να βρει το χώρο που χρειάζεται.
Η ελευθερία του ως σύστημα (είναι πυρήνας από C++ και Java) και η αδιαφορία του για το τι είναι τα filesystem «από κάτω του» έχει επιτρέψει στον προγραμματιστή να το έχει μέχρι στιγμής σε δυο πλατφόρμες: Σε Windows και σε Linux!
Επίσης το τι κάνεις RAID είναι απόλυτα πρόβλημα σου. Θεωρητικά μπορείς να κάνεις RAID και τα DVD σου! Θεωρητικά δηλαδή, έχοντας τρία σημαντικά DVD (το… γάμο σου), τα βάζεις με τη σειρά να φτιάξουν ένα parity σε ένα δίσκο σου και αν ποτέ χαλάσει ένα από τα DVD, τότε από τα άλλα δυο συν το parity, μπορείς να το «αναστήσεις». Ή ανάποδα μπορείς να φυλάξεις το parity κάποιων φακέλων σε ένα DVD, ώστε ΠΑΝΤΑ να μπορείς να επιστρέψεις στην κατάσταση που είχαν η φάκελοι πριν φτιάξεις το parity. Η πρακτική σημασία των παραπάνω παραδειγμάτων ίσως είναι μικρή (γιατί απλώς να μην έχεις αντίγραφα;), αλλά δείχνει τη δύναμη του συστήματος.
Α ξέχασα να πω ότι είναι FREE software!
Ας περάσουμε στα μειονεκτήματα…
Πρώτο και βασικότερο. Αυτή τη στιγμή το FlexRAID είναι «snapshot» RAID. Με άλλα λόγια ΔΕΝ φτιάχνει live το parity, αλλά μόνο όταν του πεις. Αυτό ακούγεται έως και… τρομακτικό στην αρχή, αλλά τελικά είναι (για τη χρήση των περισσοτέρων μας) αστείο. Βλέπετε τα δεδομένα μας είναι κατά κανόνα ΣΤΑΤΙΚΑ! Βλέπω εμένα. Έχω γύρω στα 3.5TB δεδομένα, και ζήτημα να πειράζω 100MB από αυτά μέσα σε έναν μήνα… Με «πειράζω» δεν εννοώ φυσικά να τα διαβάζω, αλλά εννοώ να τα κάνω edit. Σκεφτείτε το και αν δεν μιλάμε για databases (που ο ίδιος ο προγραμματιστής λέει «για τέτοια δουλειά όχι FlexRAID») θα δείτε ότι τα δεδομένα που πραγματικά πειράζουμε είναι ελάχιστα! Ακόμα και όταν αλλάζουμε, αν κάτι γίνει, τότε έχουμε χάσει ότι έγινε από τον προηγούμενο συγχρονισμό του parity και τίποτα άλλο. Σιγά τα αυγά! Οι περισσότεροι βάζουν schedule να γίνεται resync το parity κάθε βράδυ. Άλλοι πιο αγχωμένοι ακόμα και κάθε μια ώρα. Σε κάθε περίπτωση κανείς δεν εμποδίζει, μετά από μια μεγάλη προσθήκη δεδομένων, να τρέξει αμέσως μετά το resync. Το ρίσκο είναι μικρό. Το snapshot RAID υπάρχουν περιπτώσεις που μπορεί να θεωρηθεί και πλεονέκτημα… Κάνατε μια μεγάλη βλακεία με ένα αρχείο; (το σβήσατε ενώ δεν έπρεπε, του κάνατε ένα άσχημο edit που δεν ξέρετε πως ήταν πριν και άλλα τέτοια) Ε απλά βάλτε το parity να σας φτιάξει τα δεδομένα όπως τα είχατε στο τελευταίο resync! Είναι το πλεονέκτημα να μην είναι κάτι ακριβώς live! Για home user, προσωπικά το βλέπω πάνω από αρκετό. Αν δεν σας κάνει μην αγχώνεστε… έρχεται και η έκδοση με το live parity (για χρήση σαν πραγματικό NAS).
Άλλο μειονέκτημα είναι η πολύ μικρή βάση χρηστών ακόμα. Μην περιμένετε τους linux-wizards του unRAID, ή την μάζα ανθρώπων που έχουν FreeNAS… Όμως τουλάχιστον ο προγραμματιστής εδώ είναι ζωντανός και προσπαθεί πράγματι να βελτιώσει το προϊόν του.
Άλλο μειονέκτημα είναι ότι είναι αρκετά νωρίς στο development ακόμα, οπότε θα ανακαλύψετε ότι ο καλύτερος τρόπος διαχείρισης του FlexRAID είναι το… command prompt (το οποίο πάντως είναι πολύ ανεπτυγμένο και υποστηρίζει εκτενές scripting), ενώ υπάρχει και webUI που ναι μεν είναι ΠΟΛΥ ομορφότερο από του unRAID, αλλά δίνει ένα ποσοστό των δυνατοτήτων του command prompt.
Αν μπορείτε να ανεχτείτε τα (τωρινά) μείον του FlexRAID, τότε έχετε μπροστά σας μια ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ καλή λύση ασφάλειας των δεδομένων σας. Γρήγορη και με μικρές απαιτήσεις από εσάς και το σύστημα σας.
Η εγκατάσταση του πάνω σε ένα σύστημα WHS (για να επιστρέψω στο σκοπό του παρόντος άρθρου – αν και εσάς δεν πρέπει να σας περιορίζει αυτό), είναι μια ΠΟΛΥ απλή υπόθεση. Εγώ προς το παρόν για να καταλάβετε το πόσο απλό είναι, έχω ένα τέτοιο σύστημα σε… virtual machine (WHS + FlexRAID με 4-5 virtual δίσκους) και δουλεύει μια χαρά για τις δοκιμές μου.
Ας κάνουμε μια μικρή σούμα του συνδυασμού FlexRAID + WHS (εγώ θα το ονομάζω άτυπα FlexWHS), ειδικά απέναντι στο unRAID.
Το FlexWHS είναι πάνω σε πλατφόρμα Windows Server 2003. Windows μεν, στιβαρό kernel δε και χωρίς ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα drivers, ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα να βρείτε software που χρειάζεστε (ειδικά αν επιτρέπει remote διαχείριση του) για ότι χρειάζεστε… Μπορείτε να έχετε το WHS σας σαν FAX server, σαν A/V streaming server, σαν ότι μπορείτε να βρείτε στα Windows…
Το unRAID είναι πάνω σε πλατφόρμα Slackware. Η δύναμη και το μικρό «βάρος» του Linux μεν, ένα από τα «μέτρια» (κατ’ εμέ) distributions δε, αρκετά περιορισμένο compilation μέσα στο unRAID (έχει μόνο ότι χρειάζεται το ίδιο το unRAID), το αν θα παίξει στo hardware σας είναι «hit or miss». Ο Τομ έχει φροντίσει να είναι προς το «hit» παρά προς το «miss», αλλά μην τολμήσει κανείς να ξεκινήσει unRAID χωρίς να ψάξει τα compatibility lists και να μην ρωτήσει παλαιότερους χρήστες. Ως software μην περιμένετε τίποτα, εκτός αν ποντάρετε στο τι έχουν πετύχει οι linux wizards, περιοριστείτε στις εκδόσεις που έχουν δοκιμάσει κλπ.
Το FlexWHS απαιτεί εγκατάσταση σε σκληρό δίσκο (θέλει ακριβώς 20GB partition, ότι δίσκο και να έχετε). Αυτό έχει το μείον ότι και ο ίδιος ο server χρειάζεται προστασία. Βέβαια μπορεί να γίνει backup, βέβαια μπορεί ο δίσκος με το σύστημα να είναι hardware mirrored σε έναν δεύτερο (τα πιο πολλά σημερινά motherboards το επιτρέπουν) κλπ.
Το unRAID «κατοικεί» υποχρεωτικά σε ένα USB stick (και μάλιστα ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ USB stick που έχει δεθεί με το license σας). Από τη μια δεν τρώει κανέναν χώρο στους δίσκους σας, από την άλλη όλο το σύστημα εξαρτάται από ένα πραματάκι που κρέμεται πίσω από το PC σας, το οποίο αν χαλάσει πολύ μεν εύκολα το αντικαταστάτε και συνεχίζετε να δουλεύετε, έχοντας όμως φροντίσει να πείσετε τον Tom (συνήθως είναι θετικώς σε τέτοια πάντως) να σας δώσει license για το νέο σας stick. Φυσικά πρέπει και εδώ να έχετε φροντίσει να έχετε backup του αρχικού stick ώστε να ξέρει το σύστημα σας τι configuration έχετε.
Το FlexWHS δουλεύει με snapshot RAID4 (και live mirroring χρησιμοποιώντας την native δυνατότητα του WHS). Αν έχετε πολλά δεδομένα που θέλετε να αλλάζουν συνεχώς, τότε ή δεν σας κάνει το κομμάτι του puzzle που λέγεται FlexRAID, είτε δέχεστε ότι για τα συγκεκριμένα δεδομένα που θέλετε να προστατεύετε σε πραγματικό χρόνο, θα τρώτε τον ακριβώς διπλάσιο χώρο (WHS mirroring). Φυσικά κανείς δεν σας εμποδίζει να κάνετε έναν έξυπνο συνδιασμό. Επίσης θυμίζω ότι υπάρχουν περιπτώσεις που το snapshot RAID4 είναι πλεονέκτημα αντί μειονέκτημα. Επίσης ένα καλό scheduling παρέχει αρκετή ασφάλεια για home χρήση. Μην ξεχνάμε ότι το 99% των δεδομένων μας, απλά μπαίνει κάπου για να παραμείνει εκεί (και να το διαβάζουμε), όχι για να το κάνουμε edit.
Το unRAID είναι ένα live RAID4 σύστημα χωρίς τους περιορισμούς του RAID4 στο να είναι όλοι οι δίσκοι ίδιοι. Πρέπει βέβαια το parity disk να είναι ίσο ή μεγαλύτερο (πάει χαμένος ο επιπλέον χώρος) με τον μεγαλύτερο data δίσκο σας. Δυστυχώς ότι είναι live RAID4 έχει αρκετό performance impact στο γράψιμο δεδομένων. Η λύση που βρήκε ο Tom είναι να υποστηρίζει το λεγόμενο cache disk, όπου τα δεδομένα πάνε εκεί προσωρινά και σε schedule πάνε στον τελικό προορισμό τους. Αυτό φυσικά τελικά λίγο απέχει από το snapshot RAID μια και ΜΕΧΡΙ να πάνε στον τελικό προορισμό, τα δεδομένα είναι ανασφαλή.
Το FlexWHS είναι ένα ανοιχτό σύστημα (ναι κι όμως μιλάμε για Microsoft), που επιτρέπει την προσθήκη ένα σωρό add-in και όπως προείπαμε κανονικών Windows προγραμμάτων. Το θέμα είναι ότι μόνο με το virtual machine test setup που έκανα, βρήκα δέκα λόγους να έχω ένα μηχάνημα συνεχώς ανοιχτό (πέρα από file server).
Το unRAID είναι αυτή τη στιγμή ένα κλειστό σύστημα (ναι κι όμως μιλάμε για Linux), που η μόνη δυνατότητα προσθήκης δυνατοτήτων είναι το χάκεμα του.Υποτιθέμενα κάποια στιγμή θα αλλάξει αυτό. Αυτή τη στιγμή είναι ένα μηχάνημα που είναι ένας file server και με ζόρια και παρακάλια στους κατάλληλους ανθρώπους, κάνει μια δυο δουλειές παραπάνω, χωρίς να μου επιτρέπεται αυτή τη στιγμή να αναβαθμιστώ σε νεώτερες εκδόσεις γιατί θα χάσω αυτά τα επιπλέον χαρακτηριστικά. Με το ζόρι δικαιολογεί το να είναι ανοιχτό νυχθημερόν (η αρχική «πόρωση» του να έχεις -μόνο- file server που να είναι πάντα εκεί και να σε περιμένει, φθίνει με τον καιρό… θες να υπάρχει μεν αλλά τελικά ίσως δεν είναι πρόβλημα να πρέπει να το ανάβεις μια στις τόσες).
Το FlexWHS αδιαφορεί για filesystems και αντιλαμβάνεται ότι αντιλαμβάνεται το σύστημα σας… Οι δίσκοι σας μπορεί να είναι NTFS, FAT32, CDFS, UFS, EXT3, ReiserFS, ZFS, γενικά ότι υποστηρίζει natively ή έχετε drivers.
Το unRAID παίζει πάνω σε ReiserFS και μόνο. Θυμίσω το ReiserFS είναι ένα filesystem που έγινε develop από έναν που δολοφόνησε τη γυναίκα του. Από τότε άλλοι ανέλαβαν να εξελίξουν το filesystem, αλλά το unRAID χρησιμοποιεί την παλιά έκδοση (του δολοφόνου). Όχι ότι έπρεπε να σημαίνει κάτι αυτό για εσάς, μια και είναι ένα άριστο filesystem. Ευτυχώς υπάρχει τρόπος να γίνουν mount οι ReiserFS δίσκοι στα Windows (έτσι θα μετακομίσω και εγώ από unRAID σε FlexWHS, ένα ένα δίσκο), ενώ με λίγη linux γνώση γίνονται mount NTFS δίσκοι πάνω στο unRAID (όχι για χρήση του, αλλά έτσι μετέφερα όταν το πρωτοέστησα, τα δεδομένα μου).
Το FlexWHS, λόγω του WHS τελικά έχει ένα πραγματικά ενοποιημένο χώρο για τα data σας, αν και οι δίσκοι παραμένουν χωριστοί κάπου «βαθύτερα» (και εκεί μπορεί το FlexRAID και κάνει τη δουλειά του). Το θέμα είναι ότι ο χρήστης πραγματικά δεν χρειάζεται καμία διαχείριση του σε ποιο δίσκο θα μπει το αρχείο του. Υποτιθέμενα το σύστημα διαχειρίζεται έξυπνα το χώρο ώστε τα shares να μοιράζονται και να μην χρειάζεται να ξεκινάνε όλοι οι δίσκοι κάθε φορά που χρειάζεται ο χρήστης κάτι. Η αποτελεσματικότητα της «εξυπνάδας» του συστήματος, μένει να αποδειχθεί.
Το unRAID παρέχει επίσης ενοποιημένο χώρο, αλλά δουλεύει καλύτερα όταν υπάρχει διαχείριση του που πάει τι. Αυτό είναι μεν πιο πολύπλοκο, αλλά τελικά βοηθάει σε ένα «greener» NAS μια και ο δίσκος που έχει το φάκελο που ενδιαφέρει, αυτός θα ξεκινήσει. Τουλάχιστον στη θεωρία. Στην πράξη με τον καιρό τα δεδομένα «ξεχειλίζουν», πρέπει ο χρήστης να επιτρέψει κάποια shares να είναι πάνω σε επιπλέον δίσκους και σιγά σιγά, το «green» χάνεται.
Το FlexWHS, ως WHS έχει ένα active community (και μια Microsoft από πίσω) και συνεχή updates (ετοιμάζεται να βγει το τρίτο, χωρίς να υπολογίζουμε την επόμενη έκδοση που θα είναι βασισμένο πια στο Server 2008 R2), ως FlexRAID έναν «ζωηρό» developer (έτοιμο να ανοίξει μέρος του κώδικα του για να επεκταθεί το FlexRAID – αλλά μόνο για αυτό το σκοπό) με συνεχή releases.
Το unRAID, έχει ένα σχετικά μεγάλο και ΠΟΛΥ ενεργό community, με ισχυρούς lovers (και haters). Τα updates είναι ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΑ, ο developer εξαφανίζεται κατά περιόδους (εδώ θυμίζω ότι μιλάμε για commercial software και όχι freeware), ενώ μέχρι στιγμής δεν έχει διάθεση καν να επιτρέψει κάποιο «επίσημο» pluging-in στο σύστημα του από extensions. Υποτιθέμενα ετοιμάζεται να αλλάξει αυτό, αλλά όπως το «live» RAID4 του FlexRAID δεν υπάρχει μέχρι να βγει, όπως το WHS2 δεν υπάρχει μέχρι να βγει, έτσι και το «επόμενο unRAID (version 5) δεν υπάρχει μέχρι να βγει. Θυμίζω ότι το τελευταίο beta του 4 βγήκε πριν 5 μήνες περίπου.
Αυτά έχω να πω. Για μένα είναι τόσο μονόδρομος (αυτή τη στιγμή) που να ετοιμάζομαι οικειοθελώς να ξανατραβήξω την πίκρα του «βάλε δίσκο, μετέφερε δεδομένα, φόρμαρε δίσκο, βάλε δίσκο…» κλπ. για περίπου 10 μεγάλους δίσκους.
Η γνώμη σας;

NAS or Something Like That, Part III

Το unRAID machine μου με έχει υπηρετήσει πιστά από την εποχή που το έστησα μέχρι και σήμερα.
Θα μπορούσα να συνεχίσω να το χρησιμοποιώ, τουλάχιστον για όσο δουλεύει το hardware που έχω (για μετά δεν ξέρω – το γιατί, είναι και μέρος του άρθρου μου).
Μάλιστα χάρη στην αξία κάποιων linux-wizards που είναι unRAID users, τελικά κατάφερα το ΠΟΛΥ σημαντικό για μένα feature του να έχω το torrent client μου επάνω σε αυτό το μηχάνημα και να μην έχω ανοιχτό δεύτερο μηχάνημα μέρα-νύχτα, αλλά και 1-2 ακόμα πολύ ωραία features (SMART monitoring, media streaming κ.α.).
Όλα αυτά καλά και όμορφα, αλλά δεν αρκούν για να γράψω ένα καλό «Part III».
Το Part III λοιπόν, είναι το γιατί θα εγκαταλείψω το unRAID σύστημα και γιατί (και σε ποιο) θα το μετακομίσω. Είναι λοιπόν ένα Part III «κλείσιμο» αλλά και ένα Part I «άνοιγμα».
Ας αρχίσω από το πρώτο και θα αποτελέσει και το μόνο αντικείμενο αυτού του άρθρου, που θα ακολουθηθεί όμως από το «Version 2 Part I».
Το unRAID όπως έγραψα, είναι ένα πανέξυπνο σύστημα, που ουσιαστικά χρησιμοποιεί τα καλά του RAID4 (X δίσκοι data + 1 δίσκο parity) αλλά χωρίς τους περιορισμούς του, με σημαντικότερο τον περιορισμό όλων των RAID levels, του να έχεις ΙΔΙΟΥ μεγέθους δίσκους. Ο δημιουργός του (ο Tom, που αρέσκεται να εμφανίζεται πάντα ως η επιχείρηση του Limeware που όμως μέχρι και πρόσφατα αν όχι ακόμα και σήμερα, είναι ο ίδιος ο Tom και κανείς άλλος), κατάλαβε την εξυπνάδα της ιδέας του (τότε) και φρόντισε να κάνει το σύστημα του commercial και να πουλάει μάλιστα και έτοιμο hardware για αυτήν τη δουλειά. Όλα ωραία και καλά, έτσι αγόρασα και εγώ ένα όπως λένε και τα δυο παλιότερα άρθρα μου…
 
Βάζοντας ένα Linux σύστημα να κάνει τη δουλειά σου (το unRAID είναι slackware based), δέχεσαι κάποιους περιορισμούς. Περιορισμούς που μόνο που γράφω τη λέξη θα κάνουν τους linux users να γελάνε, αλλά σε ένα σχεδόν κλειστό σύστημα, όπως είναι το unRAID, οι περιορισμοί γίνονται απτοί.
Το μεγάλο μου πρόβλημα με το σύστημα είναι ο ίδιος ο δημιουργός του. Ο άνθρωπος αυτός, αν ψάξει κανείς το ιστορικό του unRAID, είναι ένας άνθρωπος που εξαφανίζεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αφήνοντας ανοιχτά θέματα όπως betas κλπ. και τελικά μια αίσθηση ανασφάλειας. Όλα αυτά θα ήταν οκ αν μιλάγαμε για ένα freeware ή έστω ένα shareware. Για open source δεν θα ήταν καν θέμα συζήτησης (απλά θα επέλεγαν έναν άλλο maintainer). Όμως εδώ μιλάμε για σχέση πελάτη – εταιρίας. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι οι ενεργοποιήσεις νέων αδειών γινόντουσαν σε χρόνο ρεκόρ, ενώ πραγματικά critical προβλήματα που του τα επικοινωνεί κάποιος μέσω email δεν έχει ακουστεί σοβαρό παράπονο. Όμως αυτό είναι… χειρότερο, γιατί αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει Ανωτέρα Βία, αλλά απλά δεν δίνει σημασία στους πελάτες του. Όταν έχεις να εμφανιστείς 5 μήνες ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ forum, ο κόσμος βλέπει ότι μπαίνεις κατά καιρούς (ανά κάτι βδομάδες), χωρίς να γράφεις τίποτα ακόμα και στις απευθυνόμενες προσωπικά ερωτήσεις, έχοντας αφήσει ένα beta από τότε να αιωρείται, χωρίς καν να μπαίνεις στον κόπο να ασχοληθείς με τα… πειραματόζωα που δέχτηκαν να γίνουν δοκιμαστές σου και που οι άνθρωποι γράφουν παρατηρήσεις για το beta… και εμφανίζεσαι μετά από αυτούς τους 5 μήνες μια φράση δυο λέξεων (άσχετη)… τι πρέπει να πει ο πελάτης που σε υποστήριζε; Μπράβο; Τι πρέπει να πει ο potential πελάτης; Α πάω να πάρω ένα τώρα αμέσως; Χλωμό.
Μου δίνει μάλιστα εντύπωση ΜΕΓΑΛΗΣ αναισθησίας, εφόσον έχει στηριχτεί σε 2-3 linux-wizards (που και οι ίδιοι δεν έχουν καταλάβει ότι κάνουν αφιλοκερδώς υποστήριξη σε κάτι που ΔΕΝ είναι open source community, αλλά βοηθάν την τσέπη κάποιου) οι οποίοι σπεύδουν να μπαλώσουν ότι μπορούν από τα θέματα που παρουσιάζουν οι χρήστες που δεν έχουν την τύχη να είναι τόσο wizards. Του έχουν οργανώσει wiki κλπ. Ο Tom; Όποτε θυμηθεί μπορεί να πει καμιά κουβέντα. Ποτέ για την εξαφάνιση, ποτέ να κάνει catch up.
Εμένα το πρόβλημα μου γινόταν πρακτικό σιγά σιγά, όχι μόνο θεωρητικό. Ο χώρος του συστήματος μου γέμιζε ταχέως. Βρήκα μια SATA PCI κάρτα που μου έδωσε δυνατότητα να μπορώ να βάλω 2 δίσκους ακόμα. Ειδικά εφόσον ο 80άρης cache μου σταμάτησε να παίζει (και μάλλον με πρόβλημα του ενός on-board IDE controller), αυτό έγινε ακόμα πιο κρίσιμο. Όμως… ο driver για αυτή την κάρτα ΔΕΝ περιλαμβανόταν (και δεν περιλαμβάνεται) στο τελευταίο stable release του unRAID. Προς τιμή του Tom, επικοινώνησα τις πληροφορίες και πράγματι στο τελευταίο beta, πρόσθεσε και αυτό το driver. Για ποιο beta μιλάμε; ΕΚΕΙΝΟ ΠΡΙΝ 5 ΜΗΝΕΣ!
Έλα όμως που αυτός που «χάκεψε» να παίζει ένας torrent client συν όλα τα άλλα καλούδια που χρησιμοποιώ, αποφάσισε (δικαίωμα του, αυτός ο καημένος δεν χρέωνε κάτι, το έκανε για το κέφι του) ότι ΔΕΝ θα βγάλει update πριν ο Tom πάει στο επόμενο release! Κάτι που για τα δεδομένα του Tom μπορεί να σημαίνει και ένα και δυο χρόνια από σήμερα!!! Φέξε μου και γλύστρισα.
Οπότε ή προχωράω στο αρχαίο πια beta, ΔΕΝ έχω υποστήριξη (γιατί έχει παρατηρηθεί ότι έχει bugs και εκτός από τον ίδιο τον author δεν μπορούν να σε βοηθήσουν οι wizards οι οποίοι σπεύδουν να σου πουν να γυρίσεις στο τελευταίο stable) και βλέπω τους επιπλέον δυο δίσκους μου και ΧΑΝΩ τη δυνατότητα torrents κλπ. Ή μένω στο τελευταίο stable, δεν βλέπω δυο φορεμένους στο μηχάνημα μου δίσκους και κάθομαι σαν καλό προβατάκι να περιμένω αν θα μας θυμηθεί ο Tom. Deadlock.
Βέβαια πολλά ακούγονται ότι θα επανέλθει με μεγάλο release που επιτέλους θα είναι ανοιχτό σε μετατροπές και τέτοια (άρα δεν θα είναι χάκεμα αυτά που χαριστικά έχουν προσθέσει οι linux-wizards πελάτες του), αλλά με το ρυθμό που πάει, ποιος ξέρει πότε θα εμφανιστεί το πρώτο beta εκείνου του release, το δεύτερο κλπ.
Αν προσθέσουμε και την γκρίνια και άλλων χρηστών (ΠΕΛΑΤΩΝ πρέπει να λέω) και την αντίδραση (καλά τι τους ταϊζει;…) 2-3 fanboys που όλα τους φαίνονται ρόδινα και «κακώς ο κόσμος φωνάζει», καταλαβαίνει κανείς το κλίμα που σε κάνει να θες να φύγεις.
Όλα αυτά με κάνουν να θέλω να περάσω την ταλαιπωρία της αλλαγής από unRAID… και μιλάμε για τεράστια ταλαιπωρία αντίστοιχη με την μετατροπή των δίσκων (και μεταφοράς των δεδομένων) από τα NTFS removable disks μου, στα ReiserFS του unRAID…
Το τι είναι το εναλλακτικό που βρήκα, είναι και ένας ακόμα λόγος που θέλω να φύγω από το unRAID.
Την άδεια του unRAID την έχω φυσικά και θα την κρατήσω. Μπορεί το επόμενο unRAID να φέρει… επανάσταση. Επειδή όμως δεν θέλω να γεράσω περιμένοντας, θα πάω σε κάτι πιο ζωντανό και εύχομαι ότι καλύτερο στην Limetech (αφού ο Tom θέλει έτσι να τον λέμε) και στο χέρι της είναι να ξανακερδίσει τους αμφισβητίες.
Αλλά αυτά, στο δικό του άρθρο που έπεται.

NAS or Something Like That, Part II

Έφτιαξα το unRAID μου! (με μεγάλη Οδύσσεια)…

Τελικά χρησιμοποίησα ΟΛΟΥΣ τους removable μου (συν τους δυο δίσκους που αγόρασα), ενώ είχα σχέδιο να αφήσω τον ένα 500άρη να παραμείνει removable.
Θέματα «χωροταξίας» με έκαναν και τους έβαλα όλους.
Μάλιστα στο συγκεκριμένο motherboard (το πρώην του «home» server μου) χωρίς PCI κάρτα, δεν παίρνει άλλους. Έβαλα ΕΝΝΙΑ (5 IDE, 4 SATA), το mobo υποτιθέμενα παίρνει 6 IDE (έχει 3 bus) αλλά δεν έχω έκτο, άσε που τελικά κόλωσε όταν του έβαλα δυο στο ένα από τα bus (τελικά αυτό το bus έμεινε με έναν αλλά δεν με χαλάει δεν έχω και δεν θέλω άλλο IDE). Σαν κουτί παίρνει 12 δίσκους. Άρα ΑΝ χρειαστεί με καμιά καρτούλα (αρκεί να υποστηρίζεται από το Slackware) βάζω κι άλλους.
Αυτή τη στιγμή φτιάχνει το parity disk (θα του πάρει 6-10 ώρες). Μετά θα είμαι και safe. Το έβαλα στο τέλος γιατί αλλιώς το βασανιστικό transfer όλων των data θα έπαιρνε πολύ περισσότερο.
Αυτή τη στιγμή έχουμε:

2×750, 2×500, 4×320, 1×80. Ο ένας 750άρης είναι parity και ο 80άρης είναι “cache” (νέα πατέντα στην τελευταία έκδοση του unRAID). Όλα τα άλλα data

ΣΥΝΟΛΟ ΧΩΡΗΤΙΚΩΤΗΤΑΣ ΔΙΣΚΩΝ (ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ): 3860 GB
ΣΥΝΟΛΟ ΧΩΡΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ (ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟ): 3030 GB
ΣΥΝΟΛΟ ΧΩΡΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ (ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ): 2959632424 KB (2822,5 GB)

ΣΥΝΟΛΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΩΡΟΥ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ (14/4/08): 732,7 GB


Ναι, είπαμε ο 500άρης ο δεύτερος μπορούσε να μείνει έξω, αλλά αφού στο unRAID μπορείς να απευθύνεσαι και σε δίσκους (και όποτε μπορείς θες να το κάνεις, ώστε τα ίδιου τύπου data να τα έχεις μαζί, ώστε οι άλλοι δίσκοι να κάνουν spin down για οικονομία και μακροζωία), χωροταξικά είπα να τον βάλω. Εξάλλου να κάνω όλη αυτή την ταλαιπωρία και να έχω και «μόνο» 200GB ελεύθερα… κρίμα.

Θεωρητικά χωρίς να αλλάξω hardware και χωρίς προσθέσω controllers μπορώ να έχω σε ΑΥΤΟ το unRAID, χρησιμοποιώντας δίσκους που υπάρχουν ΣΗΜΕΡΑ στην αγορά (max. 500GB IDE και 1TB SATA), τα 5Tb on-line. Αν βάλω και controllers στο υπάρχον σύστημα μου, μπορώ να αγνοήσω τα IDE μου και να βάλω 10TB data (10 data disks + 1 parity + 1 cache ΑΝ θέλω, μια και δεν υποχρεώνει κανείς για τίποτα από τα δυο… φυσικά το parity ΤΟ ΘΕΣ αλλιώς γιατί να φτιάξεις unRAID).
Ξέρω ανθρώπους που έχουν φτάσει τα 15TΒ με το ανάλογο hardware (σήμερα το unRAID επιτρέπει μέχρι 15 data δίσκους + 1 parity + 1 cache).

Ας δούμε λίγο την Οδύσσεια (χωρίς ημερομηνίες γιατί τα έχω χάσει – πάντως τα components τα έχω περίπου 8-10 μέρες, οπότε η φάση της υλοποίησης απλώνεται σε αυτές)…

Όπως είπαμε, αρχικά έλεγα να βρω μτχ. υλικό να φτιάξω (μαζί με ότι μτχ. έχω) το unRAID μου.
Μετά είδα ότι οι τιμές στα μτχ. που ήθελα (γιατί δεν θες ότι να ‘ναι, θες πχ. mobo mε gigabit), ήμουν ΚΟΝΤΑ στο να πάρω κάτι «σημερινό» (που θα πήγαινε χαμένο σαν unRAID)… Άρα όπως είπαμε στο άλλο post, θα έπαιρνα κάτι φτηνό σημερινό (βλέπε Core2 και PCI-Express) και θα έκανα unRAID το Πάλε Ποτέ powerfull server μου με τον P4 @ 3.2GB (που είναι πιο αργός από τον πιο αργό Core2).

  • Είχα πάρει πρώτα το κουτί (από το e-Shop). Βλακεία όπως θα δείτε μετά (το ότι το πήρα στην αρχή).
  • Πήρα μετά τα 4-to-3 της LianLi από το HAC. Για αυτή την αγορά χαίρομαι. Πήρα τρία, άρα δώδεκα δίσκους.
  • Έλεγα να πάρω από το Πλαίσιο τα υπόλοιπα (λόγω 12 άτοκων δόσεων αν πάρεις «ολόκληρο» PC) αλλά διάφορα με χάλασαν, όπως ότι ΦΤΗΝΟΥΣ 750άρηδες ΔΕΝ είχε (τότε τουλάχιστον) αντίθετα από το e-Shop, που όμως ΔΕΝ είχε άτοκες. Αποφάσισα λοιπόν να τα πάρω όλα από το e-Shop και ΠΑΛΙ κουτί. Βλακεία λοιπόν που πήρα νωρίς αυτό που ήθελα, μια και πήρα άλλο ένα, φτηνιάρικο, αλλά συνέφερε να το κάνω για διάφορους λόγους: Θα ήταν όλα μέσα σε ένα κουτί (άλλο ότι μετά εγώ θα το ξαναδιέλυα, αλλά τουλάχιστον θα είχε περάσει από το lab τους), θα είχα ένα spare (ΠΩΛΕΙΤΑΙ!) κουτί ΜΑΖΙ με τροφοδοτικό που εξάλλου… ΠΙΟ ακριβό ήταν σκέτο τροφοδοτικό!
  • Μαζί πήρα και 1-2 άλλα πράγματα που ήθελα, όπως 8πορτο gigabit 3COM για να αντικαταστήσει το ΜΑΠΑ 5πορτο netgear με τις καμένες πόρτες που τηγανίζεις αυγό επάνω του και μια κάρτα PCI-express DVB-T (για τα ψηφιακά) + analog για να βλέπω και τέτοιο στο HTPC στο σαλόνι (ήδη έχει δορυφορική κάρτα και hardware-MPEG analog με FM radio)… Τέσπα αυτή η νέα κάρτα δεν έπαιξε σωστά ακόμα αλλά δεν έχω δώσει ούτε 5 λεπτά στο HTPC για να δω τα γιατί. Τέλος πήρα άλλη μια fanless κάρτα νέας γενιάς για να αντικαταστήσει την άλλη 2 γενιών πίσω του HTPC (μάλλον δεν πέτυχα και πολλά αλλά θέμα άλλου post αυτό).
…φτάνω λοιπόν με όλα τα εξαρτήματα, κουτί αχρησιμοποίητο (ΠΟΥΛΑΩ!), 2-3 αχρησιμοποίητα τροφοδοτικά (ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΥΛΑΜΕ ΠΑΡΕ ΚΟΣΜΕ) κλπ.

Και άρχισε ο μεγάλος πόνος, που τον έκανε πιο μεγάλο ότι έπρεπε ταυτόχρονα (ή σχεδόν) να διαλύσω το ΚΥΡΙΩΣ PC μου (με ~4-5 χρόνια με τα ίδια Windows επάνω του! Server 2003 γαρ), να φτιάξω το ΝΕΟ κυρίως PC μου και από το παλιό να φτιάξω το unRAID.

Αυτά έγιναν με αυτή τη σειρά, με αρκετή πίκρα και για τα δυο πρώτα «επεισόδια» (αλλά θέμα άλλου post) για να φτάσω να ξαναέχω ένα μηχάνημα να δουλέψω (και είχα την φαεινή ιδέα να είναι Windows 2003 R2 SBS SP2 και τώρα έχω conflicts με το ActiveSync κλπ.).

Τέσπα φτάνουμε στο «επεισόδιο» unRAID.

Πριν διαλύσω το server, είπα να κάνω δοκιμές με το στικάκι (αφού θα ήταν το μελοντικό hardware του unRAID)…

Νέο USB στικάκι (2GB – άχρηστο μια και αρκούν 128MB, αλλά οι διαφορές τιμής είναι γελοίες για να το σκεφτώ), προσπάθεια να παίξει… δεν έπαιζε τίποτα. Βρε τι φταίει. Τελικά ήθελε να του πω τι σόι emulation θα το κάνει στο BIOS (σαν δισκέτα, σαν σκληρό κλπ.) μια και το «auto» δεν του έκανε. Καθόλου περίεργο θα πει κανείς… Sure. Γιατί όμως ΤΩΡΑ το «auto» του κάνει!; (ΙΔΙΟ το BIOS)

Τέσπα.

Έχω διαλύσει το server μου, έχω ξαναστήσει μέχρι ένα σημείο τον νέο (ώστε να έχω έστω, desktop) στον original δίσκο του (εκεί που ήταν το παλιό), έχω ρίξει όλο το παλιό setup του στον ένα από τους 750άρηδες που πήρα προσωρινά, ώστε λίγο πιο χαλαρά να δω τι θα πάρω από το παλιό. – αυτόν που θα χρησιμοποιούσα τελευταίο (για parity) και προχωράω με το unRAID.

Συναρμολόγηση οκ, χωρίς δίσκους.
Πρώτα θα έστηνα την υποδομή, εξάλλου η μεγάλη Οδύσσεια αφορά ακριβώς, τους δίσκους.

Παίρνω το «έτοιμο» stick, το βάζω, δείχνει ότι bootάρει (bzimage κλπ.)… ώσπου σε ένα σημείο (πάντα στο ίδιο) μου κάνει fail!

Θα έλεγα ότι φταίει κάποιο error στο stick, αλλά τότε δεν θα έκανε extract οκ τα linux images (ενώ έδειχνε ότι τα έκανε)… ΚΙ ΟΜΩΣ κάτι ήταν, μια και όταν αποφάσισα (μετά από αρκετές χαμένες ώρες μια και το στικάκι ΔΟΥΛΕΥΕ μέχρι πριν λίγες μέρες, χωρίς να πειραχτεί) να του ξαναβάλω ΟΛΑ τα αρχεία έπαιζε.

Παίξαμε λοιπόν (μου έφαγε 1-2 μέρες αυτό)…

Ή έτσι νομίζα.

Μετά από succesful boot, ανακάλυψα ότι ΔΕΝ παίρνω IP address (το unRAID είναι αρχικά μέσω DHCP)… Βάζω και στατική (όπως θα το είχα τελικά) κάνοντας edit τα αρχεία στο stick… ΤΙΠΟΤΑ! Είχα προφανώς πρόβλημα ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΤΑ ΔΙΚΤΥΟΥ!

Hardware; Ευτυχώς όπως λέω πιο πάνω, είχα το ghost του παλιού setup μου (που χρησιμοποιούσε αυτό το hardware) σε έναν 750άρη… το βάζω επάνω… ΔΟΥΛΕΥΕΙ και ΔΟΥΛΕΥΕΙ και η κάρτα δικτύου!

Άρα δεν είναι hardware… ή μήπως είναι; Μετά από το reboot, ΠΑΙΖΕΙ και το δίκτυο του unRAID… μετά ΔΕΝ παίζει και γενικά δεν παίζει, αλλά μπαίνοντας Windows πάντα παίζει…

Αυτά με το τελευταίο stable version (το «καμιά φορά»). Το τελευταίο beta (κακό σημάδι) ακόμα χειρότερα, δεν έβλεπε ποτέ το δίκτυο.

Αφού είχα βαρέσει λίγο μπιέλες, ένας καλός άνθρωπος στο forum του unRAID (το οποίο έχει ΠΟΛΛΑ posts μου τελευταία) μου είπε να δοκιμάσω μια παράμετρο στο boot sequence του linux… (βασικά 2-3 αλλά θα δοκίμαζα μια μια) ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΠΑΙΞΕ!!! (και έτσι παίζει ακόμα) Είναι μια παράμετρος που έχει σχέση με τα IRQ και αφορά κάποια mobos…

Μου έφαγε 1-2 μέρες και αυτό…

Βάζω λοιπόν τον έτερο νέο 750άρη μέσα στο unRAID, ώστε να ξεκινήσω τα file moves.

Πως θα γίνουν αυτά;

Μέσω δικτύου, ΟΚΤΩ γεμάτοι δίσκοι, ΧΛΩΜΟ.
Ευτυχώς το linux επιτρέπει mount NTFS δίσκων (read only ή και read write αν βάλετε κανένα μοντέρνο driver όπως το NTFS-3G).

Ευτυχώς επίσης στα τελευταία beta, είχε μπει μια δικιά μου πρόταση… Midnight Commander, που είναι η linux έκδοση του κλασικού Norton Commander. Πράγμα που θεωρητικά θα μου επέτρεπε ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον για τις μεταφορές, μέσω terminal ή telnet.

Εντυπωσιακά ανακάλυψα ότι μέσω putty είχα ακόμα και… mouse support μέσα στον MC!

Όμως εδώ έρχεται και η συνέχεια της Οδύσσειας…

Ανακαλύπτω (ΕΥΤΥΧΩΣ αρκετά νωρίς, επειδή μου έκοβε να συγκρίνω πάντα ότι έγραφα με ότι γραφόταν), ότι filenames που έχουν έξω από τους γνωστούς ASCII chars (πχ. Ελληνικά), όταν είναι σε NTFS volume, ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ!

Το ίδιο και από σκέτο terminal!
Μάλιστα folders που είναι με Ελληνικούς χαρακτήρες, δεν φαίνονται ούτε αυτά με αποτέλεσμα να μην μπορείς να μπεις να αντιγράψεις και τα περιεχόμενα τους (ακόμα και αν αυτά είναι με λατινικούς)!

Βάζοντας μέσω δικτύου στον ένα και μοναδικό ακόμα δίσκο του unRAID (που δεν είναι NTFS), αρχεία με Ελληνικούς χαρακτήρες, ΤΑ ΕΒΛΕΠΑ ΚΑΝΟΝΙΚΑ (από τα Windows).

Μέσω terminal αυτά τα αρχεία (είπαμε στον δίσκο που ΔΕΝ είναι NTFS), φαινόντουσαν μεν, όλο με CHR strings δε. (πχ. /245 /167 /192 κλπ.) Στην πράξη αν ήθελες να κινηθείς μέσω terminal σε Ελληνικά, έπρεπε να στραμπουλήξεις τα δάχτυλα σου.

Το πρόβλημα για να μην τα πολυλογώ ΔΕΝ έχει λυθεί, σχετίζεται πιθανά με το UNICODE support του NTFS (ΚΑΙ του NTFS-3G) driver, καθώς και με το ότι το ΠΟΛΥ LIGHT Slackware που είναι μέσα στο unRAID δεν έχει καμία ιδέα από internationalization.

Πρακτική λύση; Ο εξής κύκλος:

  • Βγάζεις τον NTFS removable σου από το κουτί του.
  • Τον βάζεις στο unRAID.
  • Τον κάνεις mount μέσω terminal.
  • Μέσω terminal μετακινείς όλα τα περιεχόμενα (ή τελικά λόγω του προβλήματος, ότι μπορείς) σε δίσκο του unRAID.
  • Ξαναβγάζεις τον δίσκο.
  • Τον ξαναβάζεις σε USB κουτί.
  • Τον βάζεις να τον δει ένα Windows PC σου ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΜΕ VISTA (ή με 3ου κατασκευαστή file manager – το γιατί από κάτω).
  • Μέσα από τα Vista, επειδή έχουν έξυπνη διαχείρηση στο να κάνουν skip files (δηλ. σε ρωτάει μια φορά για όλα τα conflicts οπότε μια φορά λες να ΜΗΝ τα κάνει overwrite) και αυτό το κάνει και μέσα σε folders/subfolders, αρχίζεις και ξαναπετάς όλα τα περιεχόμενα του USB (NTFS) δίσκου, ΜΕΣΩ δικτύου πάνω στον unRAID δίσκο (στο share πια).
  • Ελέγχουμε πια ότι έχουμε ΟΛΑ μας τα αρχεία περασμένα.
  • Βγάζουμε τον USB δίσκο.
  • Τον βάζουμε σαν IDE ή SATA στο unRAID, πάλι.
  • Τον «αναθέτουμε» για χρήση στο unRAID (χάνοντας ότι είχε σαν NTFS) και προχωράμε στον… επόμενο την ίδια διαδικασία (εκτός αν ξέρουμε ότι δεν έχουμε Ελληνικά filenames/folders) με τον νέο άδειο μας χώρο…
Αυτό παίρνει χρόνο, αλλά όταν μιλάμε για 500άρη δίσκο, με μερικά megabytes αρχεία με Ελληνικά filenames, τότε είναι ΠΟΛΥ γρηγορότερο (και ασφαλέστερο) από το να γινόταν το transfer όλο μέσω δικτύου.

Αυτό έγινε για ΟΚΤΩ δίσκους. Ενδιάμεσα μάλιστα, για λόγους χωροταξίας, υπήρχαν ΚΑΙ εσωτερικές μεταφορές (από unRAID δίσκο σε unRAID δίσκο), ώστε κάτι να φτάσει στην τελική του θεση μέσω «τριγώνου» (γιατί πχ. ο τελικός δίσκος δεν είναι από την αρχή διαθέσιμος), καθώς και ένωση με data που είχα αλλού φυλαγμένα και τώρα είχα χώρο να τα βάλω στη θέση τους…

Βάζοντας δίσκους έναν έναν, μεταφέροντας κλπ. Έφτασα στο σημείο να βάλω το πέμπτο μου IDE (υπόψη αρχικά θα είχα τέσσερεις, αλλά το νέο feature που λέγεται cache disk, με έβαλε στο τριπάκι και πρόσθεσα και έναν μικρό πέμπτο που ήδη είχα εξάλλου παρατημένο).

Έλα όμως που δεν έμπαινε!
ΑΝΕΤΑ θα θυσίαζα το cache disk (και θα έμενα στους τέσσερεις), αλλά το cache disk το καημένο ήταν ΗΔΗ τοποθετημένο στο «τρίτο» (ξένο μάλιστα, όχι intel, εκεί που αν ήταν να έχω προβλήματα θα είχα) bus και είχα κρατήσει τα intel bus για data disks!

Μάλιστα είχα ήδη βάλει τους τρεις στα intel bus (και τον cache στο ξένο bus) οπότε δεν περίμενα Ο ΤΕΤΑΡΤΟΣ να μην δουλεύει (δηλ. σε bus που ΗΔΗ είχα έναν δίσκο επάνω που δούλευε!). Δεν bootαρε όλο το μηχάνημα (δεν έφευγε από το BIOS init)… Δεν ήταν καλώδιο. Δεν ήταν jumper settings (master/slave). Τι ήταν; ΔΕΝ ΕΜΑΘΑ!

Λύση; Το cache disk μπήκε στο bus που χωρίς λόγω παίρνει μόνο έναν δίσκο και οι δυο από τους άλλους δίσκους μπήκαν στο ΞΕΝΟ bus που μια χαρά σήκωσε και τους δυο.

Ενδιάμεσα σε όλα αυτά κάθησα επίσης και:

  • Όρισα users
  • Όρισα ποιά shares θα χρησιμοποιούν ποιούς δίσκους (και σε τι βάθος)
  • Όρισα security των shares βάση των users
(αυτά διαβάζονται ως απλά, στην πράξη ήθελα 2-3 πίνακες για να τα σχεδιάσω – ας είναι καλά το Excel αλλά και το PDA μου)

Με όλο αυτό το βάλε/βγάλε/τσέκαρε/ξαναβάλε, φτάσαμε στο σήμερα το πρωί όπου μέσω terminal (και detached commands) έκανα τα 2 τελευταία «εσωτερικά» copy, όντας ΜΑΚΡΙΑ από το unRAID μου και έφτασα στο αποτέλεσμα που καταγράφω επάνω.

…α και σε ένα δωμάτιο (γραφείο μου) στο σπίτι, το οποίο δεν θέλει κανείς να πλησιάσει από τα βουνά ανταλλακτικών και χαρτιών που έχω (επόμενο βήμα: να τα φτιάξω και αυτά).

Αυτή είναι η Οδύσσεια σε περίληψη, ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ξεχνάω κι άλλα.
Βάλτε κερασάκι ότι κάτι παίζει με το real time clock μου στο unRAID και με τα reboot χάνει την ώρα (ίσως όχι μπαταρία -αλλά θα δοκιμάσω μόλις βρω που έχω τις καινούριες- μια και το PC είναι πάντα στο ρεύμα άρα ίσως δεν έπρεπε να συμβαίνει – btw ψήνω τον Tom του unRAID να βάλει το NTPD επιτέλους) και είμαστε στο σήμερα…

Ευχαριστημένος.

Πλήρωσα τελικά αρκετά. Αλλά τα «αρκετά» τι είναι τελικά; Λίγα παραπάνω (έστω και 50% παραπάνω) από όσο κάνει ένα 2-disk RAID0 NAS, δηλαδή κάτι ΑΠΕΙΡΩΣ κατώτερο από ότι έφτιαξα. Και τελικά έχω και ένα ακόμα PC (σαν hardware).

Επόμενα βήματα, να δω μπας και μπορέσω να χώσω κάναν terminal based torrent client ώστε να μη χρειάζεται καθόλου άλλο PC ανοιχτό όσο λείπω.

Τελικά, να το κάνετε; Ναι να το κάνετε.

Όμως αν το κάνετε, ή ξεκινήστε (α) με πολύ υπομονή, ή (β) με άδειους δίσκους αδιαφορώντας για αρχική μαζική μεταφορά δεδομένων).

NAS or something like that…

Έχω μαζέψει τα εξής…
Τέσσερεις δίσκους 320GB, δυο δίσκους 500GB, έναν 80GB (βασικά 20, 40 και 80 πρέπει να έχω κι άλλους αλλά έλα που χρειάστηκα ακόμα και τα 80 να έχω «προσβάσιμα» και γι’ αυτό τα αναφέρω) και έναν 120 2.5″… εννοώ σε εξωτερικούς, άρα όλα αυτά έχουν και τις θήκες τους (δείτε στο τέλος του άρθρου για μια «αγγελία» αν ενδιαφέρει κάποιον), τους εσωτερικούς δεν τους αναφέρω στο σενάριο, θα τους αναφέρω μόνο εδώ για λόγους καταγραφής: τρία PC, από έναν 320άρη SATA το καθένα. Οι δυο είναι γεμάτοι (ο ένας του server λόγω P2P, ο δεύτερος λόγω… games), ενώ ο τρίτος (του HTPC) είναι ψιλο-άδειος γιατί απλά δεν έχω τολμήσει να έχω 2η κόπια των ΠΑΡΑ πολλών «media» data που έχω (και τα έχω στους εξωτερικούς).
Επειδή το όλο πράγμα γίνεται μάλλον ανεξέλεγκτο, έχω αρχίσει να έχω στο μυαλό μου τη λύση NAS. Η μικρή μου εμπειρία με ΜΗ επαγγελματικά NAS (έχω πιο μεγάλη στα επαγγελματικά) είναι απογοητευτική. Μηχανήματα που σέρνονται, δύσκολα στη διαχείριση σε περίπτωση «κρίσης» και τελικά αυτά που θέλουν εσωτερικούς δίσκους, είναι πανάκριβα και μη σοβαρά επεκτάσιμα (στα μεγέθη που έχω στο μυαλό μου).
Κάποιος (Αντώνη εσύ;…) είχε προτείνει το FreeNAS. Το έψαξα, ενδιαφέρον, αλλά έχει περιορισμούς που δεν μου επιτρέπουν μικρά έξοδα. Πρέπει να έχω έναν αριθμό ικανό από δίσκους ΙΔΙΟΥ μεγέθους (που δεν έχω ήδη) για να κάνω το RAID5 και πάντα να περιορίζομαι σε αυτό το μέγεθος εκτός αν κάνω το «φλαααααπ» να τους αλλάξω όλους μαζί (με δεύτερο όμως NAS γιατί αλλιώς ΠΩΣ θα μεταφέρω τα data;…). Μεγάλες θυσίες.
Αυτό με οδήγησε να έχω στο μυαλό ένα δικό μου σενάριο κάποιου «higher-layer» filesystem, που ουσιαστικά θα μου έλυνε προβλήματα σχετικά με τα μεγέθη των δίσκων αλλά ακόμα και το native FS τους! (είναι τώρα όλοι NTFS και είχα ελπίδα ότι θα παραμείνω «φορητός»).
Έψαξα να δω για την ιδέα μου αν την έχει άλλος αλλά όχι. Κρίμα – αν κάποιος ενδιαφέρεται, το συζητάμε βέβαια να του την εξηγήσω.
Χτες όμως ανακάλυψα κάτι «close enough» (ξεχνάμε όμως την ελευθερία του «άσε το FS ως έχει»)… το λένε…
…Ψάχνοντας ανακάλυψα ότι ο κόσμος που το χρησιμοποιεί είναι αρκετά ευχαριστημένος.
Μειονέκτημα, ότι άμα έχεις σοβαρές απαιτήσεις, δίνεις και ένα ψιλό …βαρύ ποσό για να το αγοράσεις.
Τέλος πάντων, είναι εφάπαξ κόστος. Τι κερδίζεις μετά;
Μπορείς να φτιάξεις ένα ασφαλές array από… ότι δίσκους έχεις!
Χρησιμοποιεί τη λογική του RAID5 (parity disk) αλλά χωρίς stripping. Αυτό σημαίνει ότι απλά φροντίζεις ο δίσκος parity να είναι μεγαλύτερος ή ίδιος από τον μεγαλύτερο άλλο σου δίσκο και έχεις την ασφάλεια του RAID5 (δηλ. recovery από single disk failure) χωρίς να περιορίζεσαι το πως μεγαλώνει το array σου (όλο με ίδιους δίσκους)! Επίσης ΠΙΟ καλά από το RAID5, αν ένας δίσκος χαλάσει και δεν έχεις recovery, ή δυο χαλάσουν μαζί (και άρα φυσικά δεν έχεις recovery), δεν χάνεις ΟΛΑ τα data αλλά «μόνο» των χαλασμένων!
Αυτό γιατί έχουμε ένα συνδυασμό JBOD και RAID5.
Μειονεκτήματα φυσικά είναι ότι δεν έχεις την ταχύτητα του stripping, αλλά σε αντιστάθμισμα, μπορείς να έχεις όλη αυτή την ευελιξία του «με ότι έχω τώρα, με αυτό ξεκινάω».
Το σύστημα τρέχει από ένα απλό USB stick (βλακωδώς, ούτε καν ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ δεν μπορείς να έχεις το σύστημα σε δίσκο) από 128MB και πάνω, ενώ έχει γελοίες απαιτήσεις CPU/RAM και τέτοια (φυσικά θέλει gigabit ethernet αν θες σοβαρό NAS και όχι NAS για κλάματα). Είναι βασισμένο σε slackware οπότε δεν έχει σοβαρό πρόβλημα drivers.
Ας δούμε το σενάριο μου…
Πήρα αυτό το πολύ φτηνό κουτί:
(SHARKOON REBEL9 ECONOMIC)
Το οποίο έχει ΕΝΝΕΑ θέσεις 5.25″, που ανάλογα τι θα κάνω μπορώ να φτάσω να έχω και 15 δίσκους μέσα (βάζοντας τρία 3-to-5 multibay), αλλά το οποίο θα το ξεκινήσω ως έχει χωρίς καν trays (μετά θα αρχίσω να βάζω).
Μιλώντας για trays και multibays, η RAIDSONIC έχει ότι χρειάζομαι:
…αλλά τα μεγάλα δεν τα φέρνει κανείς (νομίζω). Αν κάποιος έχει αντίθετες πληροφορίες ας μου το πει. Ψάχνω για ένα 3-to-5 IDE (να βάλω τους υπάρχοντες IDE) και ένα 3-to-5 SATA (για ξεκίνημα). Έχω βρει σε on-line shops Ευρώπη αλλά ξεφεύγουμε (~150 ευρά το καθένα)…
Από την άλλη τα singe-trays μπορεί να φτάσω εννιά δίσκους, αλλά μετά αν θέλω να βάλω κι άλλους θα πρέπει να βρίσκω να τα πουλάω πάλι και μάλιστα τρία-τρία. Γι’ αυτό ξεκινάω ΧΩΡΙΣ trays καν και βλέπουμε.
Θα βρώ κάποιο mobo/RAM/CPU και ένα μέτριο τροφοδοτικό (έχω ένα, θα δούμε αν κάνει για ξεκίνημα – 6 δίσκων) και είμαι all-set!
Σκεφτόμενος το NAS, είπα να βάλω εκεί ΟΛΑ τα δεδομένα που θέλω να είναι ανεξάρτητα από PC ή και λειτουργικό.
Ξεκίνησα σκεφτόμενος να μπουν εκεί τα A/V, τα Emulators (αν και αυτά τα θέλω και portable) και τα disk images (και A/V και apps και games), αλλά μετά το τράβηξα αλλιώς…
…γιατί όχι τα εγκατεστημένα games; Να τα «στήνω» δηλ. στο share. Υπάρχουν games που θα ήθελα να έχω σε πάνω από μια εγκαταστάσεις. Ίσως να ξαναθέλει setup αλλά το μόνο εύκολο είναι να κρατήσεις τις παλιές ρυθμίσεις και να έχεις ξανά το game σου (πρόβλημα που αντιμετωπίζω τώρα με το ένα PC μου που είναι dual-boot). Άστε που το 320 γέμισε!
…γιατί όχι όλο το P2P; (που έτσι κι αλλιώς θα είναι μικρότερο αφού θα μπορώ να κάνω share από τα άλλα shares του συστήματος χωρίς να χρειάζεται να έχω 2η κόπια)
…γιατί όχι τα downloads μου (προγράμματα χρήσης δηλαδή – ένα μεγάλο φάκελο που φυλάω ευλαβικά στο server PC τώρα).
Τελικά θα μπορεί να μεγαλώσει πολύ περισσότερο από όσο σχεδίαζα. Αλλά σε αυτό το κουτί θα είναι ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ όλα.
Θέλω μόνο έναν δίσκο ακόμα (έναν 500άρη SATA για parity) και σιγά σιγά (ένα ένα για να μεταφέρω και τα δεδομένα από τον κάθε μονό δίσκο στο unRAID μέσω δικτίου και μετά να τον βάζω μέσα στο unRAID και αυτόν) όλοι οι 320 και ο 80 θα μπουν μέσα. Αυτοί είναι IDE. Οι δυο 500άρηδες είναι SATA αλλά είναι αγορασμένοι ΜΕ το κουτί (είναι LACIE) και σε εγγύηση έτσι, οπότε δεν θα βγάλω τους δίσκους από μέσα και θα μείνω να έχω μόνο αυτούς τους δυο removable (ή ίσως τον έναν).
ΚΑΙ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ!
1) η γνώμη σας
2) τι πουλάω και τι ζητάω…
Πουλάμε:
– Πουλάω 3 μαύρα αλουμινένια RAIDSONIC USB2/1394 3.5″ enclosures… καταπληκτικά, ΜΟΝΟ τέτοια παίρνω πια (μέχρι τώρα που είπα να μην ξαναπάρω εξωτερικό). Από 34 ευρά το ένα, τα πουλάω 25 ή 70 και τα τρία μαζί.
– Πουλάω 1 ασημί αλουμινένιο RAIDSONIC USB2 enclosure. Δεν ξέρω πόσο κάνει αλλά το δίνω 22 ευρώ. Εξάλλου καινούριο είναι.
– Ένα που δεν θυμάμαι μάρκα, αλουμινένιο, USB2/1394 ακόμα. Επειδή δεν θυμάμαι μάρκα και αυτό 22.
– Ένα από τα δυο παραπάνω μαζί με τον 80άρη δίσκο τα δίνω 50 ευρά.
– ΙΣΩΣ τον ένα 500άρη LACIE. Τιμή 90 ευρώ. Δεν είμαι πεπεισμένος αν θέλω να τον δώσω (γιατί απλά θα γίνει ο ίδιος αλλά εσωτερικός, απλά είναι κρίμα να χαθεί η εγγύηση), θα βοηθήσει αν κάποιος πάρει πακέτο κάτι από τα παραπάνω (ή και όλα).
(STOP THE PRESS! Όλα μαζί με 200 ευρά – ΑΚΑΤΕΒΑΤΑ βέβαια)
Ψάχνω:
– Ξεπερασμένο motherboard/CPU/RAM μέχρι 50 ευρώ (εκτός ειδικών περιπτώσεων που θα εντυπωσιαστώ αρκετά ώστε να δώσω κάτι παραπάνω). Ψάχνω για κάτι στα επίπεδα Celeron 475-pin, 2×512 RAM (θέλω να είναι dual-channel γι’ αυτό – δεν με ενδιαφέρει για παραπάνω RAM) και ΑΝ έχει gigabit ethernet θα ήταν καλό. Βασικό το τι IDE και αν είναι δυνατό και SATA έχει. Ότι δεν έχει να μπορεί να το πάρει σε PCI (άρα προτιμώ κάτι με παραπάνω από 2 PCI). Επίσης φυσικά να έχει 2 USB2 ports.
– Αν ξέρετε που θα βρω τα RAIDSONIC που έχω links παραπάνω (ειδικά τα 3-σε-5) ΕΛΛΑΔΑ (εκτός αν μου βρείτε κάτι που απ’ έξω να έρχεται φτηνά).
Αυτά…
Για να σας ακούσω.